TA ROSTER TOY KOΠA AMEΡIKA


Αργεντινή

Τερματοφύλακες
1. Χουάν Πάμπλο Καρίσο (27) Ρίβερ Πλέιτ
12. Μαριάνο Αντούχαρ (27) Κατάνια
23. Σέρχιο Ρομέρο (24) Άλκμααρ
Αμυντικοί
2. Εσεκιέλ Γκαράι (24) Ρεάλ Μαδρίτης
3. Πάμπλο Σαμπαλέτα (26) Μάντσεστερ Σίτι
4. Νικολάς Μπουρντίσο (30) Ρόμα
6. Γκαμπριέλ Μιλίτο (30) Μπαρτσελόνα
8. Χαβιέρ Σανέτι (37) Ίντερ
13. Νικολάς Παρέχα (27) Σπαρτάκ Μόσχας
17. Μάρκος Ρόχο (21) Σπαρτάκ Μόσχας

external image images?q=tbn:ANd9GcS4Z86nxFtate5Pj0k_wEOuIleqAHWtVxtcdcZ8f2QbxFYcNZLzEg

Μέσοι
5. Εστέμπαν Καμπιάσο (30) Ίντερ
7. Άνχελ ντι Μαρία (23) Ρεάλ Μαδρίτης
14. Χαβιέρ Μαστσεράνο (27) Μπαρτσελόνα
15. Λούκας Μπίγλια (25) Άντερλεχτ
18. Χαβιέρ Παστόρε (22) Παλέρμο
19. Έβερ Μπανέγκα (23) Βαλένθια
20. Φερνάντο Γκάγκο (25) Ρεάλ Μαδρίτης
Επιθετικοί
9. Γκονσάλο Ιγκουαΐν (23) Ρεάλ Μαδρίτης
10. Λιονέλ Μέσι (24) Μπαρτσελόνα
11. Κάρλος Τέβες (27) Μάντσεστερ Σίτι
16. Σέρχιο Αγκουέρο (23) Ατλέτικο Μαδρίτης
21. Εσεκιέλ Λαβέτσι (26) Νάπολι
22. Ντιέγκο Μιλίτο (32) Ίντερ
*προπονητής**: Σέρχιο Μπατίστα


Βολιβία

Τερματοφύλακες
1. Κάρλος Αρίας (29) Μακάμπι Νετάνια
12. Ντανιέλ Βάκα (32) Δε Στρόνγκεστ
23. Σέρχιο Γκααλάρσα (35) Μπλούμινγκ
Αμυντικοί
2. Μιγκέλ Όγιος (30) Οριέντε Πετρολέρο
3. Λουΐς Γκουτιέρες (26) Οριέντε Πετρολέρο
4. Λόρχιο Άλβαρες (33) Μπολίβαρ
5. Ρόναλντ Ριβέρο (31) Μπολίβαρ
13. Σάντος Αμαδόρ (29) Νασιονάλ Ποτοσί
14. Κριστιάν Βάργκας (27) Σαν Χοσέ
16. Ρόναλντ Ράλδες (30) Κολόν Σάντα Φε
Μέσοι
6. Βάλτερ Φλόρες (32) Μπολίβαρ
7. Εντιβάλντο Ρόχας (25) Ναβάλ
8. Ρόναλντ Γκαρσία (30) Μπολίβαρ
10. Χοσελίτο Βάκα (28) Οριέντε Πετρολέρο
15. Χάιμε Ρόμπλες (33) Αουρόρα
19. Χοσέ Λουΐς Τσάβες (25) Μπλούμινγκ
21. Χασμάνι Κάμπος (23) Οριέντε Πετρολέρο
22. Ρούντι Καρντόσο (21) Μπολίβαρ
Επιθετικοί
9. Μαρσέλο Μάρτινς (24) Σαχτάρ
11. Αλσίδες Πένια (22) Οριέντε Πετρολέρο
17. Χουάν Κάρλος Άρσε (26) Οριέντε Πετρολέρο
18. Ρικάρντο Πεδριέλ (24) Σίβασπορ
20. Μαουρίσιο Σαουσέδο (25) Οριέντε Πετρολέρο
*προπονητής**: Γκουστάβο Κιντέρος


Κολομβία

Τερματοφύλακες
1. Νέλσον Ράμος (29) Μιγιονάριος
12. Νέκο Μαρτίνες (28) Όνσε Κάλδας
23. Μπρέινερ Καστίγιο (33) Ιντεπεντιέντε Μεντεγίν
Αμυντικοί
2. Κριστιάν Σαπάτα (24) Ουντινέζε
3. Μάριο Γέπες (35) Μίλαν
5. Γιούλιαν Αντσίκο (27) Πατσούκα
7. Πάμπλο Αρμέρο (24) Ουντινέζε
14. Λουΐς Περέα (32) Ατλέτικο Μαδρίτης
15. Χουάν Νταβίντ Βαλένσια (25) Τζούνιορ
18. Χουάν Σούνιγκα (25) Νάπολι
22. Ακιβάλντο Μοσκέρα (30) Αμέρικα
Μέσοι
4. Γκουστάβο Μπολίβαρ (26) Ντεπόρτες Τολίμα
6. Κάρλος Σάντσες (25) Βαλανσιέν
8. Αμπέλ Αγκιλάρ (26) Έρκουλες
10. Χουάν Γκιγέρμο Γκουαντράδο (23) Ουντινέζε
13. Φρέντι Γκουαρίν (25) Πόρτο
16. Ελκίν Σότο (30) Μάιντς
Επιθετικοί
9. Ρανταμέλ Φαλκάο Γκαρσία (25) Πόρτο
11. Ούγκο Ρονταγέγκα (25) Γουΐγκαν
17. Ντάιρο Μορένο (25) Όνσε Κάλδας
19. Τεόφιλο Γκουτιέρες (26) Ράσινγκ Κλουμπ
20. Γκουστάβο Αντριάν Ράμος (25) Χέρτα
21. Τζάκσον Μαρτίνες (24) Τσιάπας
*προπονητής**: Ερνάν Νταρίο Γκόμες


Κόστα Ρίκα

Τερματοφύλακες
1. Μίνορ Άλβαρες (21) Μπελέν Σίλιο
13. Ντάνι Καρβαχάλ (21) Σαν Κάρλος
18. Λεονέλ Μορέιρα (21) Ερεντιάνο
Αμυντικοί
2. Φρανσίσκο Κάλβο (18) San Jacinto College
3. Χόνι Ακόστα (27) Αλαχελένσε
4. Χοσέ Σαλβατιέρα (21) Αλαχελένσε
6. Εϊνέρ Μόρα (27) Σαπρίσα
16. Κέβιν Φαγιάρδο (21) Σάντος ντε Χουάπιλες
19. Όσκαρ Ντουάρτε (22) Σαπρίσα
20. Πέδρο Λεάλ (22) Πουνταρένας
Μέσοι
5. Λουΐς Μιγκέλ Βάγε (22) Αλαχελένσε
7. Αλέν Γκεβάρα (22) Αλαχελένσε
8. Νταβίντ Γκουσμάν (21) Σαπρίσα
14. Ανσέλ Αράους (21) Σάντος ντε Κουάπιλες
15. Χόρχε Γκάτχενς (22) Αλαχελένσε
22. Χοσέ Μιγκέλ Κουμπέρο (24) Ερεντιάνο
Επιθετικοί
9. Χόρχε Κάστρο (20) Σαπρίσα
10. Ράντελ Μπρένες (27) Καρταχινές
11. Ντιέγκο Μαδριγάλ (22) Σέρο Πορτένιο
12. Χοέλ Κάμπελ (19) Σαπρίσα
17. Χοσουέ Μαρτίνες (21) Σαπρίσα
21. Σέσαρ Ελισόνδο (23) Σαπρίσα
*προπονητής**: Ρικάρντο λα Βόλπε


2ος όμιλος

Βραζιλία

Τερματοφύλακες
1. Ζούλιο Σέζαρ (31) Ίντερ
12. Βίκτορ (28) Γκρέμιο
22. Ζέφερσον (27) Μποταφόγκο
Αμυντικοί
2. Ντανιέλ Άλβες (28) Μπαρτσελόνα
3. Λούσιο (33) Ίντερ
4. Τιάγκο Σίλβα (26) Μίλαν
6. Αντρέ Σάντος (28) Φενέρμπαχτσε
13. Μάικον (29) Ίντερ
14. Λουϊζάο (30) Μπενφίκα
21. Αντριάνο (26) Μπαρτσελόνα
23. Νταβίντ Λουΐζ (24) Τσέλσι
Μέσοι
5. Λούκας Λέιβα (24) Λίβερπουλ
8. Ραμίρες (24) Τσέλσι
10. Πάουλο Ενρίκε Γκάνσο (21) Σάντος
15. Σάντρο (22) Τότεναμ
16. Ελάνο (30) Σάντος
17. Ελίας (26) Ατλέτικο Μαδρίτης
18. Λούκας (18) Σάο Πάουλο
20. Ζάντσον (27) Σαχτάρ
Επιθετικοί
7. Ρομπίνιο (27) Μίλαν
9. Αλεσάντρε Πάτο (21) Μίλαν
11. Νεϊμάρ (19) Σάντος
19. Φρεντ (27) Φλουμινένσε
*προπονητής**: Μάνο Μενέζες

Εκουαδόρ

Τερματοφύλακες
1. Μαρσέλο Ελισάγα (39) Ντεπορτίβο Κίτο
12. Μάχιμο Μπανγκέρα (25) Μπαρσελόνα
23. Αλεχάντερ Ντομίνγκες (24) Λίγκα ντε Κίτο
Αμυντικοί
2. Χεοβάνι Καϊσέδο (30) Λίγκα ντε Κίτο
3. Φρίκσον Εράσο (23) Ελ Νασιονάλ
4. Λουΐς Τσέκα (27) Ντεπορτίβο Κίτο
10. Βάλτερ Αγιοβί (31) Μοντερέι
13. Νέισερ Ρεάσκο (33) Λίγκα ντε Κίτο
19. Νορμπέρτο Αραούχο (32) Λίγκα ντε Κίτο
20. Ντιέγκο Καλντερόν (24) Λίγκα ντε Κίτο
21. Γκαμπριέλ Ατσιλιέρ (26) Εμελέκ
Μέσοι
5. Οσβάλντο Μίντα (27) Ντεπορτίβο Κίτο
6. Κριστιάν Νομπόα (26) Ρουμπίν Καζάν
7. Μάικλ Αρόγο (24) Σαν Λουΐς
8. Έντισον Μέντες (32) Εμελέκ
14. Σεγούντο Καστίγιο (29) Πατσούκα
15. Νταβίντ Κιρός (28) Εμελέκ
16. Αντόνιο Βαλένσια (25) Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ
18. Χεοβάνι Νασαρένο (23) Μπαρσελόνα
Επιθετικοί
9. Φελίπε Καϊσέδο (22) Λεβάντε
11. Κριστιάν Μπενίτες (25) Αμέρικα
17. Έντον Μοντάνιο (20) Γάνδη
23. Ναρκίσο Μίνα (28) Ιντεπεντιέντε Χοσέ Τεράν
*προπονητής**: Ρεϊνάλντο Ρουέδα

Παραγουάη

Τερματοφύλακες
1. Χούστο Βιγιάρ (34) Βαγιαδολίδ
12. Ντιέγκο Μπαρέτο (29) Σέρο Πορτένιο
22. Ρομπέρτο Τζούνιορ Φερνάντες (23) Ράσινγκ Κλουμπ

external image images?q=tbn:ANd9GcQGARgv7dtDnzy_Me0ZSHY-YIxDTtkI6kIJwkIBBa_6e29cWklZlQ

Αμυντικοί
2. Νταρίο Βερόν (32) Πούμας
3. Ιβάν Πιρίς (22) Σέρο Πορτένιο
4. Έλβις Μαρέκος (31) Γκουαρανί
5. Αντολίν Αλκαράς (28) Γουΐγκαν
6. Μάρκος Κάσερες (25) Ράσινγκ Κλουμπ
14. Πάουλο ντα Σίλβα (31) Σαραγόσα
17. Αουρελιάνο Τόρες (29) Σαν Λορένσο
Μέσοι
8. Έντγκαρ Μπαρέτο (26) Αταλάντα
11. Χονάταν Σαντάνα (29) Καϊσερίσπορ
13. Ενρίκε Βέρα (32) Λίγκα ντε Κίτο
15. Βίκτορ Κάσερες (26) Λιμπερτάδ
16. Κριστιάν Ριβέρος (28) Σάντερλαντ
20. Νέστορ Ορτιγκόσα (26) Σαν Λορένσο
23. Ερνάν Πέρες (22) Βιγιαρεάλ Β
Επιθετικοί
7. Πάμπλο Σεμπάγιος (25) Ολίμπια
9. Ρόκε Σάντα Κρους (29) Μπλάκμπερν
10. Οσβάλντο Μαρτίνες (25) Ατλάντε
18. Νέλσον Αέδο Βαλντές (27) Έρκουλες
19. Λούκας Μπάριος (26) Ντόρτμουντ
21. Μαρσέλο Εστιγκαριμπιά (23) Νιούελς Ολντ Μπόις
*προπονητής**: Χεράρδο Μαρτίνο

Βενεζουέλα

Τερματοφύλακες
1. Ρένι Βέγκα (31) Καράκας
12. Χοσέ Λεονάρντο Μοράλες (32) Ντεπορτίβο Ανσοάτεγι
22. Ντάνι Ερνάντες (22) Μούρθια
Αμυντικοί
2. Χοσέ Λουΐς Γρανάδος (24) Ρεάλ Εσπόρ
3. Χοσέ Μανουέλ Ρέι (36) Μινέρος ντε Γκουαϊάνα
4. Οσβάλντο Βισκαρόντο (27) Ντεπορτίβο Ανσοάτεγι
6. Γκαμπριέλ Σιτσέρο (27) Νιούελς Ολντ Μπόις
16. Ρομπέρτο Ροσάλες (22) Τβέντες
20. Γκρέντι Περόσο (26) Μπογιακά Τσικό
21. Αλεχάντερ Γκονσάλες (18) Καράκας
Μέσοι
5. Τζάκομο ντι Τζόρτζι (30) Ντεπορτίβο Ανσοάτεγι
8. Τομάς Ρινκόν (23) Αμβούργο
10. Γιοάντρι Ορόσκο (20) Βόλφσμπουργκ
11. Σέσαρ Εδουάρδο Γκονσάλες
13. Λουΐς Μανουέλ Σέιχας (25) Σάντα Φε
14. Φρανκίν Λουσένα (30) Καράκας
18. Χουάν Αράνγκο (31) Γκλάντμπαχ
19. Χεσούς Μέσα (25) Άτλας
Επιθετικοί
7. Νικολάς Φεδόρ (25) Χετάφε
9. Τζανκάρλο Μαλδονάδο (29) Ατλάντε
15. Αλεχάντρο Μορένο (31) Σίβας USA
17. Ντανιέλ Αρισμέντι (28) Ντεπορτίβο Ανσοάτεγι
23. Χοσέ Ροντόν (21) Μάλαγα
*προπονητής**: Σέσαρ Φαρίας

3ος όμιλος

Χιλή

Τερματοφύλακες
1. Κλαούντιο Μπράβο (28) Σοθιεδάδ
12. Μιγκέλ Πίντο (27) Άτλας
23. Πάουλο Γκαρσές (26) Ουνιβερσιδάδ Κατόλικα
Αμυντικοί
3. Βάλδο Πόνσε (28) Κρους Ασούλ
5. Πάμπλο Κοντρέρας (32) ΠΑΟΚ
13. Μάρκο Εστράδα (28) Μονπελιέ
18. Γκονσάλο Χάρα (25) Γουέστ Μπρομ
Μέσοι
2. Φρανσίσκο Σίλβα (25) Ουνιβερσιδάδ Κατόλικα
4. Μαουρίσιο Ίσλα (23) Ουντινέζε
6. Κάρλος Καρμόνα (24) Αταλάντα
8. Αρτούρο Βιντάλ (24) Λεβερκούζεν
10. Χόρχε Βαλδίβια (27) Παλμέιρας
11. Λουΐς Χιμένες (27) Τσεζένα
14. Ματίας Φερνάντες (25) Σπόρτινγκ
17. Γκάρι Μεδέλ (23) Σεβίλλη
19. Γκονσάλο Φιέρο (28) Φλαμένγκο
20. Ροντρίγκο Μιγιάρ (29) Κόλο-Κόλο
21. Φελίπε Γκουτιέρες (20) Ουνιβερσιδάδ Κατόλικα
Επιθετικοί
7. Αλέξις Σάντσες (22) Ουντινέζε
9. Ουμπέρτο Σουάσο (30) Μοντερέι
15. Ζαν Μποσεζούρ (27) Μπέρμιγχαμ
16. Κάρλος Μουνιός (22) Σαντιάγο Γουόντερερς
22. Εστέμπαν Παρέδες (30) Κόλο-Κόλο
*προπονητής**: Κλαούντιο Μπόργκι

Μεξικό

Τερματοφύλακες
1. Λουΐς Ερνέστο Μιτσέλ (31) Γκουανταλαχάρα
12. Λιμπόριο Σάντσες (21) Κερέταρο
23. Κάρλος Φελίπε Ροντρίγκες (22) Μορέλια
Αμυντικοί
2. Κριστιάν Άλβαρες (19) Γκουανταλαχάρα
3. Οσβάλντο Αλάνις (22) Εστουδιάντες Τέκος
4. Έκτορ Ρεϊνόσο (30) Γκουανταλαχάρα
5. Ντάρβιν Τσάβες (21) Μοντερέι
6. Ντιέγκο Ρέγες (18) Αμέρικα
14. Νέστορ Αραούχο (19) Κρους Ασούλ
16. Μιγκέλ Άνχελ Πόνσε (22) Γκουανταλαχάρα
21. Ιράμ Μιέρ (21) Μοντερέι
22. Παούλ Αγκιλάρ (25) Αμέρικα
Μέσοι
7. Εμίλιο Οραντία (20) Πούμας
8. Έντγκαρ Πατσέκο (21) Τίγκρες
11. Χαβιέρ Ακίνο (21) Κρους Ασούλ
13. Ντιέγκο Ντε Μπουέν (19) Πούμας
15. Χόρχε Ενρίκες (20) Γκουανταλαχάρα
20. Αντόνιο Γκαγιάρδο (22) Γκουανταλαχάρα
Επιθετικοί
9. Ραφαέλ Μάρκες Λούγο (29) Μορέλια
10. Τζιοβάνι ντος Σάντος (22) Τότεναμ
17. Άλαν Πουλίδο (20) Τίγκρες
18. Ορίμπε Περάλτα (27) Σάντος Λαγκούνα
19. Ουλίσες Ντάβιλα (20) Γκουανταλαχάρα
*προπονητής**: Χοσέ Μανουέλ ντε λα Τόρε

Περού

Τερματοφύλακες
Σαλομόν Λίμπμαν (27) Αλιάνσα Λίμα
Ραούλ Φερνάντες (25) Νις
Λεάο Μπουτρόν (34) Ουνιβερσιδάδ Σαν Μαρτίν
Αμυντικοί
Σαντιάγο Ακασιέτε (33) Αλμερία
Βάλτερ Βίλτσες (29) Σπόρτινγκ Κριστάλ
Ρένσο Ρεβορέδο (25) Ονιβερσιτάριο ντε Ντεπόρτες
Κριστιάν Ράμος (22) Αλιάνσα Λίμα
Τζανκάρλο Καρμόνα (25) Σαν Λορένσο
Γιοσιμάρ Γιοτούν (21) Σπόρτινγκ Κριστάλ
Αλμπέρτο Ροντρίγκες (27) Σπόρτινγκ Λισαβόνας
Άλδο Κόρσο (22) Ουνιβερσιδάδ Σαν Μαρτίν
Ορλάντο Κοντρέρας (29) Ουνιβερσιδάδ Σαν Μαρτίν
Μέσοι
Αντόνιο Γκονσάλες (25) Ουνιβερσιτάριο ντε Ντεπόρτες
Χουάν Μανουέλ Βάργκας (27) Φιορεντίνα
Αντάν Μπαλμπίν (24) Ουνιβερσιδάδ Σαν Μαρτίν
Κάρλος Λομπατόν (31) Σπόρτινγκ Κριστάλ
Μάικλ Γκεβάρα (27) Σπορτ Μπόις
Ρινάλδο Κρουσάδο (26) Χουάν Αουρίτς
Χοσεπμίρ Μπαγιόν (23) Ρίβερ Πλέιτ
Επιθετικοί
Πάολο Γκερέρο (29) Αμβούργο
Ραούλ Ρουϊντίας (20) Ουνιβερσιτάριο ντε Ντεπόρτες
Λουΐς Αντβίνκουλα (21) Σπόρτινγκ Κριστάλ
Αντρέ Καρίγιο (20) Σπόρτινγκ Λισαβόνας
*προπονητής**: Σέρχιο Μαρκαριάν

Ουρουγουάη

Τερματοφύλακες
1. Φερνάντο Μουσλέρα (25) Λάτσιο
12. Χουάν Καστίγιο (33) Κόλο-Κόλο
21. Μαρτίν Σίλβα (28) Ντεφενσόρ
Αμυντικοί
2. Ντιέγκο Λουγκάνο (30) Φενέρμπαχτσε
3. Ντιέγκο Γκοντίν (25) Ατλέτικο Μαδρίτης
5. Μαουρίσιο Βικτορίνο (28) Κρουζέιρο
16. Μάξι Περέιρα (27) Μπενφίκα
18. Αντρές Σκότι (35) Κόλο-Κόλο
20. Μαρτίν Κάσερες (24) Σεβίλλη
23. Σεμπαστιάν Κοάτες (20) Νασιονάλ
Μέσοι
4. Βάλτερ Γκαργκάνο (26) Νάπολι
6. Κριστιάν Ροντρίγκες (25) Πόρτο
8. Σεμπαστιάν Εγκουρέν (30) Χιχόν
14. Νικολάς Λοδέιρο (22) Άγιαξ
15. Ντιέγκο Πέρες (31) Μπολόνια
17. Εχίδιο Αρέβαλο Ρίος (28) Μποταφόγκο
19. Άλβαρο Γκονσάλες (26) Λάτσιο
Επιθετικοί
7. Έντινσον Καβάνι (24) Νάπολι
9. Λουΐς Σουάρες (24) Λίβερπουλ
10. Ντιέγκο Φορλάν (32) Ατλέτικο Μαδρίτης
13. Σεμπαστιάν Αμπρέου (34) Μποταφόγκο
22. Αμπέλ Ερνάντες (20) Παλέρμο
*προπονητής**: Όσκαρ Ταμπάρες




NONOS

==

==

ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ, ΤΟ 1798, ' ΧΑΘΗΚΕ ' Ο ΦΕΡΡΑΙΟΣ.....


Ο Ρήγας Φεραίος (ή Φερραίος κατά μια άλλη γραφή), ο επονομαζόμενος Βελεστινλής, θεωρείται εθνομάρτυρας και πρόδρομος της Ελληνικής Επανάστασης του 1821. Το πραγματικό του όνομα ήταν Αντώνιος Κυριαζής, ο ίδιος υπέγραφε ως Ρήγας Βελεστινλής ή Ρήγας ο Θεσσαλός και ουδέποτε Φεραίος, που πιθανόν να είναι δημιούργημα μεταγενέστερων λογίων. Γεννήθηκε στο Βελεστίνο, τις αρχαίες Φερές, το 1757, από εύπορη οικογένεια. Από την νεανική του ζωή τα μόνα γνωστά είναι ότι η μητέρα του ονομαζόταν Μαρία και φέρεται πως είχε μία αδελφή την Ασήμω. Ο Pouqeville αναφέρει πως είχε και ένα αδελφό, ο οποίος μάλιστα συμμετείχε στην επανάσταση του 1821, όμως η παράδοση δεν διέσωσε το όνομά του.

Τα νεανικά χρόνια του Ρήγα Φεραίου είναι βυθισμένα στην αχλύ του θρύλου και είναι δύσκολο να ανιχνευθούν τα πραγματικά γεγονότα. Τα πρώτα του γράμματα λέγεται ότι τα διδάχθηκε από ιερέα του Βελεστίνου και κατόπιν στη Ζαγορά. Καθώς διψούσε για μάθηση, ο πατέρας του τον έστειλε στα Αμπελάκια για περαιτέρω μόρφωση. Όταν επέστρεψε, έγινε δάσκαλος στην κοινότητα Κισσού Πηλίου. Στην ηλικία των είκοσι ετών σκότωσε στο Βελεστίνο έναν Τούρκο πρόκριτο, επειδή του είχε συμπεριφερθεί δεσποτικά, και κατέφυγε στο Λιτόχωρο του Ολύμπου, όπου κατατάχθηκε στο σώμα των αρματολού θείου του Σπύρου Ζήρα. Αργότερα βρίσκεται στο Άγιο Όρος, φιλοξενούμενος του ηγουμένου της μονής Βατοπεδίου, Κοσμά με τον οποίο και ανέπτυξε στενή φιλία.

Στο Άγιο Όρος έμεινε πολύ λίγο. Ταξίδεψε στην Κωνσταντινούπολη, μετά από πρόσκληση του Πρέσβη της Ρωσίας για σπουδές, στην οικία του οποίου γνώρισε τον Πρίγκιπα Αλέξανδρο Υψηλάντη. Στην Πόλη διεύρυνε τις σπουδές του στη Γαλλική και τη Γερμανική γλώσσα. Όταν ο Υψηλάντης έφυγε για το Ιάσιο, προκειμένου να γίνει ηγεμόνας της Μολδαβίας, ο Ρήγας τον ακολούθησε. Διαφωνώντας με τον Υψηλάντη έγινε γραμματέας του ηγεμόνα της Βλαχίας Νικόλαου Μαυρογένη και ταξίδεψε για το Βουκουρέστι, όντας πλέον στην ηλικία των 30 χρόνων. Μετά τον Ρωσοτουρκικό πόλεμο και την ήττα της Τουρκίας ο Μαυρογένης αποκεφαλίστηκε ως υπαίτιος της ήττας και ο Ρήγας κατέφυγε στη Βιέννη, την οποία έκανε έδρα της επαναστατικής δράσης του.

Στη Βιέννη συνεργάτες του ήσαν κυρίως Έλληνες έμποροι ή σπουδαστές, αλλά οι σημαντικότεροι από αυτούς ήταν οι αδελφοί Πούλιου, από τη Σιάτιστα της Μακεδονίας, τυπογράφοι. Στο τυπογραφείο τους τύπωσε τον Θούριο και την Χάρτα, την επαναστατική του προκήρυξη σε χιλιάδες αντίτυπα, προκειμένου να μοιραστούν στους Έλληνες των υπόλοιπων φιλελεύθερων περιοχών των Βαλκανίων. Ο Ρήγας απέβλεπε στην απελευθέρωση και ενοποίηση όλων των Βαλκανικών λαών και φυσικά όλου του ελληνικού στοιχείου που ήταν διασκορπισμένο στην Ανατολή και τα ευρωπαϊκά κέντρα. Επηρεασμένος από τον ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, πίστεψε βαθιά στην ανάγκη της επαφής των Ελλήνων με τις νέες ιδέες που σάρωναν την Ευρώπη και αυτό τον ώθησε στη συγγραφή ή μετάφραση βιβλίων σε δημώδη γλώσσα και τη σύνταξη της Χάρτας, ενός μνημειώδους για την εποχή του χάρτη, διαστάσεων 2,07 x 2,07 μ, που αποτελείτο από επί μέρους τμήματα.

external image Feraios+-+%CE%91%CE%BD%CF%84%CE%AF%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%BF.jpg


Παράλληλα με τις εκδοτικές του δραστηριότητες, ο Ρήγας προετοίμαζε και την αναχώρησή του από την Αυστρία, κυρίως εξαιτίας του επαναστατικού κλίματος που είχε καλλιεργήσει η Γαλλική Επανάσταση και της διάθεσής του να ενισχύσει τις προσπάθειες του Ναπολέοντα. Ο Ρήγας ονειρευόταν τη δημιουργία ενός ομοσπονδιακού παμβαλκανικού κράτους που θα αντικαθιστούσε την οθωμανική αυτοκρατορία και στο οποίο οι Έλληνες θα είχαν κυρίαρχη θέση. Για την πραγματοποίηση αυτού του στόχου προσπάθησε να εξεγείρει όλους τους υπόδουλους στους Τούρκους λαούς της Βαλκανικής εναντίον του κοινού τυράννου. Προσπάθησε να συναντήσει τον Μεγάλο Ναπολέοντα για να τον πείσει να βοηθήσει την εξέγερση των βαλκανικών λαών.Οι πληροφορίες για τη μυστική επαναστατική δράση του Ρήγα είναι ασαφείς και προέρχονται κυρίως από μαρτυρίες βιογράφων και πληροφορίες τις οποίες απέσπασε η ανάκριση των Αυστριακών αρχών μετά τη σύλληψη του Ρήγα και των συντρόφων του. Το συμπέρασμα ούτως ή άλλως είναι ότι δεν υπήρχε οργανωμένος επαναστατικός συνομωτικός πυρήνας αλλά διάσπαρτες επαφές με ομοεθνείς, τους οποίους διήγειρε ο επαναστατικός ενθουσιασμός του Ρήγα. Η τελευταία φάση προετοιμασίας του συνδέεται με δύο επαναστατικές προκηρύξεις, το Επαναστατικό Μανιφέστο και την Προκήρυξη, που τυπώθηκε σε μεγάλο αριθμό αντιτύπων. Οι δύο προκηρύξεις στάλθηκαν στον Αντώνη Νιώτη στην Τεργέστη, για να τα παραλάβει ο Ρήγας και να τα προωθήσει στην Ελλάδα. Η επιστολή, όμως, με την οποία ενημέρωνε ο Ρήγας για την αποστολή των εντύπων του, έπεσε στα χέρια του Δημητρίου Οικονόμου, εμπορικού συνεργάτη του Αντώνιου Κορωνιού, προς τον οποίο απευθυνόταν η επιστολή. Ο Οικονόμου κατέδωσε και τους δύο στην αυστριακή αστυνομία.

Ο Ρήγας συνελήφθη στην Τεργέστη την 1η Δεκεμβρίου του 1797. Κατόπιν οδηγήθηκε στη Βιέννη, όπου ανακρίθηκε μαζί με τους υπόλοιπους συντρόφους του. Κατάληξη των ανακρίσεων, σε συνδυασμό με τις συνεννοήσεις με τον Σουλτάνο, ήταν να εκτοπισθούν από τους συλληφθέντες οι Αυστριακοί και άλλων εθνοτήτων υπήκοοι, εκτός από τους Οθωμανούς, που απελάθηκαν. Ο Ρήγας και οι επτά σύντροφοί του που ανήκαν στην ίδια κατηγορία, ο Ευστράτιος Αργέντης, ο Δημήτριος Νικολίδης, ο Αντώνιος Κορωνιός, ο Ιωάννης Καρατζάς, ο Θεοχάρης Γεωργίου Τουρούντζιας, ο Ιωάννης Εμμανουήλ και ο Παναγιώτης Εμμανουήλ, με συνοδεία των αυστριακών αρχών παραδόθηκαν στις 10 Μαΐου 1798 στους Τούρκους του Βελιγραδίου και φυλακίστηκαν στον πύργο Neboisa, παραποτάμιο φρούριο του Βελιγραδίου. Εκεί, ύστερα από συνεχή βασανιστήρια κι επί 40 ημέρες, αφού έζησαν τη θηριωδία των Τούρκων, στις 24 Ιουνίου του 1798, στραγγαλίστηκαν και τα σώματά τους ρίχτηκαν στον Δούναβη.


ΝΟΝΟΣ




15/6/2011

Μετέωρα
external image mmeteoro.jpg
external image meteora%20agia%20triada.jpg
external image ta%20meteora%20monastiria.jpg


Τα Μετέωρα είναι ένα σύμπλεγμα από τεράστιους σκοτεινόχρωμους βράχους που υψώνονται έξω από την Καλαμπάκα, κοντά στα πρώτα υψώματα της Πίνδου και των Χασίων. Τα μοναστήρια των Μετεώρων, που είναι χτισμένα στις κορυφές κάποιων από τους βράχους, είναι σήμερα το δεύτερο πλέον σημαντικό μοναστικό συγκρότημα στην Ελλάδα, ύστερα από το Άγιο Όρος. Από τα τριάντα που υπήρξαν ιστορικά, σήμερα λειτουργούν μόνο έξι και τα οποία από το 1988 περιλαμβάνονται στον κατάλογο μνημείων παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO.
Η δημιουργία του γεωλογικού τοπίου, αν και έχει κατά καιρούς απασχολήσει πολλούς Έλληνες και ξένους γεωλόγους, δεν έχει ακόμη ξεκάθαρα ερμηνευθεί. Είναι ενδιαφέρον το ότι ούτε η Ελληνική Μυθολογία ούτε οι αρχαίοι Έλληνες αλλά και ούτε ξένος ιστορικός έχει αναφερθεί στο χώρο αυτό.
Σύμφωνα με τη θεωρία του Γερμανού γεωλόγου Φίλιπσον, που επισκέφτηκε την Ελλάδα στα τέλη του 19ου αιώνα, η δημιουργία αυτών των τεράστιων ογκολίθων οφείλεται σ΄ ένα δελτοειδή κώνο από ποταμίσιους ογκόλιθους και ασβεστολιθικά πετρώματα που για εκατομμύρια χρόνια χύνονταν σε θαλάσσια έκταση που κάλυπτε τότε τη Θεσσαλία. Οι γεωλογικές μεταβολές των αιώνων ανύψωσαν και αποσφήνωσαν το τμήμα αυτό, όταν αποτραβήχτηκαν τα νερά στο Αιγαίο. Έτσι, αργότερα κατά την τριτογενή περίοδο που διαμορφώθηκαν οι αλπικές πτυχώσεις της οροσειράς της Πίνδου, αποκόπηκε αυτός ο κώνος από τη συμπαγή μορφή του δημιουργώντας επιμέρους μικρότερους, αυτοί που υφίστανται σήμερα, και ανάμεσά τους τη κοιλάδα του Πηνειού ποταμού.
Το άγριο και απροσπέλαστο τοπίο αποτέλεσε πρόσφορο χώρο για τους χριστιανούς ασκητές που εγκαταστάθηκαν στην περιοχή σε χρονολογία που δεν είναι ακριβώς γνωστή.
Σύμφωνα με διάφορες γνώμες βυζαντινολόγων υποστηρίζεται ότι ξεκίνησε πριν από το 11ο αιώνα. Άλλες ιστορικές όμως πληροφορίες αναφέρουν ως πρώτο ασκητή οικιστή κάποιον Βαρνάβα που το 950-970 ίδρυσε την πολύ παλιά Σκήτη του Αγίου Πνεύματος. Ακολούθησαν η ίδρυση της Μεταμόρφωσης (1020) από κάποιον Κρητικό μοναχό Ανδρόνικο και το 1160ιδρύεται η Σκήτη Σταγών ή Δούπιανη. Μετά από 200 χρόνια ο ασκητής Βαρλαάμ ιδρύει το Μοναστήρι των Τριών Ιεραρχών και των Αγίων Πάντων και αργότερα άγνωστοι ιερωμένοι δημιούργησαν τα Μοναστήρια Αγίας Τριάδος, του Αγίου Στεφάνου, της Υπαπαντής, του Ρουσάνου ή Αρσάνου, του Αγίου Γεωργίου του Μανδηλά, του Αγίου Νικολάου του Αναπαυσά, της Παναγίας της Μήκανης, των Αγίων Θεοδώρων, του Αγίου Νικολάου του Μπάντοβα, των Αγίων Αποστόλων, του Αγίου Γρηγορίου, του Αγίου Αντωνίου, του Παντοκράτορα, της Αγίας Μονής, του Προδρόμου, της Μονής Υψηλωτέρας, ή Καλλιγράφων, του Μοδέστου, της Αλύσεως, του Αποστόλου Πέτρου, του Αγίου Δημητρίου, του Καλλιστράτου, του Ταξιαρχών και του Ιωάννου του Μπουνήλα.


Το όνομα Μετέωρα αποδίδεται στον κτήτορα της μονής Μεγάλου Μετεώρου, τον Άγιο Αθανάσιο τον Μετεωρίτη, ο οποίος ονόμασε «Μετέωρο» τονΠλατύ Λίθο στον οποίο ανέβηκε πρώτη φορά το 1344. Γενικά η μοναστική ζωή στα Μετέωρα σημείωσε ύφεση στα χρόνια της παρακμής και της πτώσης της βυζαντινής αυτοκρατορίας και της συνακόλουθης οθωμανικής κατάκτησης της Θεσσαλίας το 1393. Ωστόσο, από τα τέλη του 15ου αιώνα και κυρίως το 16ο αιώνα τα Μετέωρα γνωρίζουν τη μεγαλύτερή τους ακμή, καθώς ιδρύονται νέες μονές, καθολικά και μοναστηριακά κτίσματα, τα οποία κοσμούνται με απαράμιλλης τέχνης αγιογραφίες.
Με την πάροδο του χρόνου η μοναστηριακή αυτή πολιτεία άρχισε να ενισχύεται με μοναχούς για να φθάσει στο απόγειο της ακμής της γύρω στο17ο αιώνα. Όμως, από την εποχή αυτή αρχίζει και η παρακμή με αποτέλεσμα σήμερα να λειτουργούν μόνο τα μοναστήρια της Μεταμόρφωσης, του Βαρλαάμ, του Αγίου Νικολάου του Αναπαυσά, του Ρουσάνου, της Αγίας Τριάδος και του Αγίου Στεφάνου, καθώς και κάποια τμήματα ορισμένων άλλων, ενώ τα υπόλοιπα έχουν εξαφανισθεί.
Τα Μετέωρα, λόγω και της μορφολογίας τους, πρόσφεραν στη διάρκεια της Τουρκοκρατίας ιδανικό καταφύγιο για το μοναχισμό και διέσωσαν μνημεία του πολιτισμού και έργα της μεταβυζαντινής τέχνης. Στις αρχές του 19ου αιώνα πολλά μοναστήρια λεηλατήθηκαν από το στρατό του Αλή Πασά.
Στη δεκαετία του 1920 λαξεύτηκαν κλίμακες και σήραγγες στους βράχους καθιστώντας τις μονές προσβάσιμες από το γειτονικό οροπέδιο κι έτσι η παραδοσιακή μέθοδος επικοινωνίας και ανεφοδιασμού τον μονών με ανεμόσκαλες, σκοινιά, τροχαλίες και καλάθια, σταδιακά εγκαταλείφθηκε.

Επισκέψιμες Μονές
Σήμερα έξι μονές είναι επισκέψιμες και συγκεκριμένα:
1. Η ανδρική μονή του Αγίου Νικολάου του Άσμενος ή Μονή του Αναπαυσά
2. Η Μονή Ρουσάνου ή Αρσάνη
3. Η ανδρική μονή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος, γνωστή και ως «Μεγάλο Μετέωρο», επί του υψηλότερου βράχου.
4. Η μονή των Αγίων Πάντων ή Μονή Βαρλαάμ
5. Η Μονή Αγίας Τριάδος (Μετεώρων)
6. Η γυναικεία Μονή Αγίου Στεφάνου (Μετεώρων)


ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΜΕΓΑΛΟΥ ΜΕΤΕΩΡΟΥ
Στον ψηλότερο και μεγαλύτερο σε έκταση αγιομετεωρίτικο βράχο βρίσκεται η ανδρώα Ιερά Μονή του Μεγάλου Μετεώρου (Μεταμορφώσεως του Σωτήρος Χριστού), η οποία ιδρύθηκε περί το 1340
external image meteo10.jpg από τον άγιο Αθανάσιο τον Μετεωρίτη (1302-80). Ο επισκέπτης της Μονής μπορεί να χαρεί: τον πύργο (1520) όπου δεσπόζει ο εξώστης με το δίχτυ το κελάρι (σημερινό Μουσείο λαογραφίας με παλαιά σκεύη και εργαλεία), το οστεοφυλάκιο τον ναό της Μεταμορφώσεως του Σωτήρος (1388 το ιερό του ναού - 1545, ο κυρίως ναός και ο νάρθηκας επί ηγεμονίας Συμεών του εξ Ιωαννίνων), αγιορείτικου τύπου με τοιχογραφίες εξαιρετικής βυζαντινής τέχνης του 1483 στο ιερό (μακεδονικής σχολής) και του 1552 στον κυρίως ναό και το νάρθηκα) την τράπεζα (1557, σημερινό Μουσείο των κειμηλίων της Μονής) την Εστία (μαγηρείο 1557, σημερινό Μουσείο λαογραφίας με παλαιά χάλκινα, πήλινα και ξύλινα μαγειρικά σκεύη). Υπάρχουν ακόμη, άλλα δεν εκτίθενται, το Νοσοκομείο Γηροκομείο (1572 σήμερα τελεί υπό αναστήλωση-ανακαίνιση) και τα παρεκκλήσια: της Θεομήτορος (Παναγία της Μετεωρίτισσας Πέτρας, 14ου αι.) του Τιμίου Προδρόμου (αρχές 17ου αι.) των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης (1789) και του Αγίου Νεκταρίου. Στη Μονή φυλάσσονται χειρόγραφοι κώδικες μεγάλης καλλιτεχνικής αξίας χρυσόβουλα , πατριαρχικά σιγίλλια και άλλα έγγραφα, πολύτιμα ιστορικά ντοκουμέντα σπάνια παλαιότυπα (15ου -19ου αι.) φορητές μεταβυζαντινές εικόνες (14ου και 15ου αι.) παλαιά περίτεχνα χειροτεχνήματα: ξυλόγλυπτα, χρυσοκέντητα, αργυρά κ.λ.π.


ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΣΤΕΦΑΝΟΥ
Ως επίσημοι κτήτορες της Μονής τιμώνται οι Όσιοι Αντώνιος (πρώτο μισό 15ου αί.) και Φιλόθεος (μέσα του 16ου αί.).
Ο μικρός κατανυκτικός Ναός του Αγίου Στεφάνου, που είναι μια μονόκλιτη βασιλική, κτίστηκε το 1350. Το 1545 ο ναΐσκος επεκτάθηκε και ανακαινίστηκε εν μέρη στην ιστόρηση, δια χειρός Νικολάου ιερέως. Ο σημερινός Ναός του Αγίου Χαραλάμπους (1798), είναι αγιορείτικου τύπου και κοσμείται με θαυμάσια ξυλόγλυπτα. Ο
Ναός βομβαρδίστηκε το 1943 και τα τελευταία χρόνια
external image meteo9.jpg
επισκευάστηκε και ιστορείται από τον επιφανή σύγχρονο αγιογράφο κ.Βλάση Τσοτσώνη. Η Τίμια Κάρα του Αγίου Χαραλάμπους, που φυλάσσεται στον Ναό του, επιτελεί και στις μέρες μας πολλά θαύματα.
Η επιβλητική Τράπεζα σήμερα έχει μετατραπεί σ'ένα πρότυπο σύγχρονο Μουσείο με εκθέματα τα αξιολογότερα κειμήλια της Μονής: χειρόγραφα, μεταβυζαντινές εικόνες, χρυσοκέντητα άμφια και υφαντά, ξυλόγλυπτα, περίτεχνα έργα αργυροχοϊας κ.α.
Η Ιερά Μονή του Αγίου Στεφάνου διακρίθηκε για την σημαντική προσφορά της στους αγώνες του Έθνους (υπήρξε το στρατηγείο του Μακεδονικού Αγώνα), στην ελληνική παιδεία και τα γράμματα.

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΒΑΡΛΑΑΜ
Kατά την παράδοση πρωτοκατοικήθηκε από ασκητή -αναχωρητή Βαρλαάμ τον 14ο αι. Ιδρύθηκε το 1517/18 όταν εγκαταστάθηκαν εκεί οι αυτάδελφοι όσιοι Θεοφάνης (+1544) και Νεκτάριος (+1550) οι ψαράδες που κατάγονταν από τα Γιάννενα.Το μεγαλύτερο αγιορείτικου τύπου καθολικό της μονής ,αφιερωμένο στους Αγίους Πάντες ,κτίστηκε το 1542.Ο κυρίως ναός τοιχογραφήθηκε το 1548 από τον Θηβαίο ζωγράφο Φράγκο Κατελάνο κι έχει όλα τα χαρακτηριστικά της εικονογραφίας του: την αφηγηματική λεπτομέρεια και ανάλυση των ιστορικών γεγονότων και τον έντονο ρεαλισμό. Ο νάρθηκας τοιχογραφήθηκε το 1566 από τους αυταδέλφους Θηβαίους ζωγράφους Γεωργίου και Φράγκου Κονταρή. Το παρεκκλήσι των Τριών Ιεραρχών μοναχών μονόκλιτο δρομικό ναϊδριο, κτίσθηκε το 1627 και τοιχογραφήθηκε το 1637 με τοιχογραφίες Άλλα κτίσματα είναι η παλαιά Τράπεζα (σήμερα Μουσείο) η Εστία ή μαγειρείο από το κομψότερα και ωραιότερα κτίσματα του είδους του και το νοσοκομείο. Στα τέλη του 16ου αι. και στις αρχές του 17ου αι. λειτουργούσε το πιο οργανωμένο βιβλιογραφικό εργαστήριο των μετεωρίτικων μονών, ενώ λειτουργούσε και ειδικό εργαστήριο χρυσοκεντητικής.
external image meteor.jpg


ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΑΣ ΤΡΙΑΔΟΣ
Σε χαρακτηριστικό άγιομετεωρίτικο βράχο , μεγαλόπρεπο , επιβλητικό και απότομο ,φωλιάζει η ανδρώα Ιερά Μονή της Αγίας τριάδος . Κατά την παράδοση , η μονή πρωτοκτίστηκε το1438 από τον μοναχό Δομέτιο . Από έγγραφο του ηγεμόνα Συμεών Οϋρεση-Παλαιολόγου , ωστόσο , προκύπτει ότι η Αγία τριάδα ήταν ήδη το 1362 οργανωμένο μοναστήρι . Ο σημερινός κυρίως ναός ανεγέρθηκε περί το 1476 και είναι μικρός σταυροειδής δικιονιος ναός με κεντρικό τρούλο στη στέγη του . Η σημερινή τοιχογράφηση του ναού (1741), έργο των αυτάδελφων ζωγράφων ιερέα Αντωνίου και Νικολάου , αν και νεώτερη , συνεχίζει με επιτυχία την παράδοση της καλής μεταβυζαντινής ζωγραφικής . Στον τρούλο εικονίζεται ο παντοκράτορας και στα σφαιρικά τρίγωνα οι τέσσερις ευαγγελιστές , από τους οποίους ο Λουκάς παριστάνεται να ιστορεί την εικόνα της παναγίας .Το παλιό ξυλόγλυπτο τέμπλο με τις παλιές και αξιόλογες τέχνη τους εικόνες εκλάπη το 1979 . Ο ευρύχωρος θολοσκέπαστος εσωνάρθηκας κτίστηκε το 1689 και τοιχογραφήθηκε το 1692 . Το παρεκκλήσιο του Τίμιου Προδρόμου μικρός κυκλικός ναός με θόλο , λαξευμένος στο βράχο , κατάγραφος με αξιόλογες τοιχογραφίες κτίστηκε και αγιογραφήθηκε το 1862 . Το κτιριακό συγκρότημα της Μονής συμπληρώνεται από την τράπεζα , τα κελιά ,αίθουσες υποδοχής , δεξαμενές και άλλους βοηθητικούς χώρους . Ιδιαίτερο ενδιαφέρων παρουσιάζει το Λαογραφικό Μουσείο της Μονής , που διαθέτει πλούσια συλλογή παλαιότατων υφαντών , σκευών , εργαλείων και αντικειμένων
λαϊκής τέχνης .
external image meteora29.jpg

ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΡΟΥΣΑΝΟΥ
Ιδρύθηκε το 1529,πάνω σε χαλάσματα παλαιότερων εγκαταστάσεων, με κτήτορες τους αυταδέλφους ιερομόναχους οσίους Ιωασάφ και Μάξιμο, που καταγόταν από τα Γιάννενα. Η Μονή είναι ένα τετραώροφο χαριτωμένο συγκρότημα που πήρε τη βασική οικοδομική του μορφή κατά την τρίτη δεκαετία του 16ου αιώνα. Ο ναός της Μεταμορφώσεως του Σωρήρος κτίστηκε εκ θεμελίων στη σημερινή του μορφή επί ερειπωμένου και αφανισμένου από τη φθορά του χρόνου και την εγκατάλειψη παλαιού καθολικού της μονής, περί το1530 και είναι αγιορείτικου τύπου. Η αγιογράφησή του (1560) είναι από τα σημαντικότερα και λαμπρότερα τοιχογραφικά σύνολα της μεταβυζαντινής εποχής. Οι τοιχογραφίες που καλύπτουν όλον τον κυρίως ναό και τον νάρθηκα, ανήκουν στην Κρητική Σχολή (κατά την γνώμη ειδικών επιστημών στον μαθητή του Θεοφάνη του Κρητός, Τζώρτζη). Στα μέσα του 16ου αι. πρέπει να λειτούργησε
external image meteora25.jpg
στην Μονή βιβλιογραφικό εργαστήριο. Αν και ο ναός της Μονής είναι αφιερωμένος στην Μεταμόρφωση του Σωτήρος, με ιδιαίτερη μεγαλοπρέπεια και ευλάβεια τιμάται και πανηγυρίζετε η μνήμη της Αγίας Βαρβάρας (4 Δεκεμβρίου) της οποίας υπάρχει μικρό παρεκκλήσιο.


ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΝΑΠΑΥΣΑ
Κοντά στο χωριό Καστράκι - κι ανάμεσα στα ερειπωμένα μοναστήρια Προδρόμου, Αγίας Μονής και Παντοκράτορος- πολυώροφη, κομψή και αρχοντική στον στενόχωρο βράχο της ,βρίσκεται η ανδρώα Ιερά Μονή του Αγίου Νικολάου Αναπαυσά.Ο οργανωμένος μοναχικός βίος στην Μονή ανάγεται στις πρώτες δεκαετίες του 14ου αι. Το μοναστήρι ανακαινίστηκε ριζικά στις αρχές του 16ου αι. οπότε και ανεγέρθηκε εκ θεμελίων ο ναός του Αγίου Νικολάου. Στον δεύτερο όροφο βρίσκεται το καθολικό της Μονής (μικρός μονόχωρος ναός, σχεδόν τετράγωνος με μικρό τρούλο στο κέντρο της στέγης),που αγιογραφήθηκε το 1527 από τον περίφημο Κρητικό ζωγράφο Θεοφάνη Στρελίτζα (+1559), τον επιλεγόμενο Μπαθά, ιδρυτή της Κρητικής Σχολής στην βυζαντινή αγιογραφία.

Οι τοιχογραφίες του ναού του Αγίου Νικολάου είναι το παλαιότερο ενυπόγραφο έργο του Θεοφάνη και φέρει την προσωπική σφραγίδα με όλα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της ανεπανάληπτης τέχνης του μεγάλου αγιογράφου: ευγένεια, ζωντάνια δροσερότητα, πλαστικότητα, μαλακούς και φωτεινούς τόνους και γενικά υψηλή ποιότητα και τελειότητα στο σχεδιασμό και στη χρωματική απόδοση των μορφών-γνωρίσματα που τελικά αποκρυσταλλώθηκαν στα μεγάλα τοιχογραφικά σύνολα της ωριμότητας του στις αγιορείτικες μονές Μεγίστης Λαύρας και Σταυρονικήτα. Στον πρώτο όροφο βρίσκεται η κρύπτη και το παρεκκλήσιο του Αγίου Αντωνίου, στους τοίχους του οποίου διατηρούνται παλαιών τοιχογραφιών (14ου αι) και στον τελευταίο όροφο βρίσκονται η παλαιά Τράπεζα (με τοιχογραφίες), που σήμερα χρησιμεύει ως επίσημος χώρος υποδοχής, το Οστεοφυλάκιο και το παρεκκλήσιο του Αγίου Ιωάννου Προδρόμου.

ΤΑ ΩΡΑΡΙΑ ΤΩΝ ΙΕΡΩΝ ΜΟΝΩΝ

ΧΕΙΜΕΡΙΝΟ
ΘΕΡΙΝΟ
ΚΛΕΙΣΤΑ
Μεγάλο Μετέωρο
9.00-16.00
9.00-17.00
Τρίτη Τετάρτη(Χ)

Τρίτη (Θ)
Βαρλαάμ
9.00-15.00
9.00-16.00
Πέμπτη Παρασκευή (Χ)

Παρασκευή (Θ)
Αγ. Στέφανος
9.00-13.00 &

15.00-17.00
9.00-13.30 &

15.30-17.30
Δευτέρα (Χ-Θ)
Αγ. Νικόλαος
9.00-14.00
9.00-17.00
Παρασκευή (χ-Θ)
Αγ. Τριάδα
9.00-14.00
9.00-17.00
Τετάρτη Πέμπτη (Χ)
Πέμπτη (Θ )
Ρουσάνου
9.00-14.00
9.00-18.00
Τετάρτη (Χ-Θ)



external image meteora.png

OFLIS



O TEΡΑΣΤΙΟΣ PAUL SCHOLES ΣΤΑΜΑΤΑ ΤΟ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΙΑ ΥΠΕΡΛΑΜΠΡΗ ΚΑΡΙΕΡΑ ΣΤΗ ΓΙΟΥΝΑΙΤΕΝΤ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΧΟΡΤΑΣΕ ΤΙΤΛΟΥΣ... ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΠΟΛΥ, ΚΟΚΚΙΝΟΤΡΙΧΗ-ΝΟΝΟΣ



Best of Paul Scholes part1 by shesmusik

ΝΟΝΟΣ

31-05-11


ΚΥΠΕΛΛΟ ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΡΙΩΝ

Ετος/πόλη
Αντίπαλοι
Αποτέλεσμα
1956 Παρίσι
ΡΕΑΛ Μ. -Σταντ ντε Ρέιμς
4-3
1957 Μαδρίτη
ΡΕΑΛ Μ. - Φιορεντίνα
2-0
1958 Βρυξέλλες
ΡΕΑΛ Μ. - Μίλαν
3-2
1959 Στουτγκάρδη
ΡΕΑΛ Μ. - Σταντ ντε Ρέιμς
2-0
1960 Γλασκόβη
ΡΕΑΛ Μ. -Αιντραχτ
7-3
1961 Βέρνη
ΜΠΕΝΦΙΚΑ - Μπαρτσελόνα
3-2
1962 Αμστερνταμ
ΜΠΕΝΦΙΚΑ - Ρέαλ Μ.
5-3
1963 Λονδίνο
ΜΙΛΑΝ - Μπενφίκα
2-1
1964 Βιέννη
ΙΝΤΕΡ - Ρέαλ Μ.
3-1
1965 Μιλάνο
ΙΝΤΕΡ - Μπενφίκα
1-0
1966 Βρυξέλλες
ΡΕΑΛ Μ. - Π άρτιζαν Β.
2-1
1967 Λισαβόνα
ΣΕΛΤΙΚ - Ιντερ
2-1
1968 Λόνδίνο
ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ Γ - Μπενφίκα
4-1, παρ.
1969 Μαδρίτη
ΜΙΛΑΝ - Αγιαξ
4-1
1970 Μιλάνο
ΦΕΓΕΝΟΡΝΤ - Σέλτικ
2-1
1971 Λονδίνο
ΑΓΙΑΞ - Παναθηναϊκός
2-0
1972 Ρότερνταμ
ΑΓΙΑΞ - Ιντερ
2-0
1973 Βελιγράδι
ΑΓΙΑΞ - Γιουβέντους
1-0
1974 Βρυξέλλες
ΜΠΑΓΕΡΝ - Ατλετίκο Μ.
1-1, 4-0
1975 Παρίσι
ΜΠΑΓΕΡΝ - Λιντς
2-0
1976 Γλασκόβη
ΜΠΑΓΕΡΝ - Σεντ Ετιέν
1-0
1977 Ρώμη
ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ - Γκλάντμπαχ
3-1
1978 Λονδίνο
ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ - Φ.Κ.Μπριζ
1-0
1979 Μόνακο
ΝΟΤΤΙΓΧΜ - Μαλμέ
1-0
1980 Μαδρίτη
ΝΟΤΤΙΓΧΑΜ - Αμβούργο
1-0
1981 Παρίσι
ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ - Ρέαλ Μ.
1-0
1982 Ρότερνταμ
ΑΣΤΟΝ ΒΙΛΑ -_Μπάγερν
1-0
1983 Αθήνα
ΑΜΒΟΥΡΓΟ - Γιουβέντους
1-0
1984 Ρώμη
ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ - Ρόμα
1-1, 4-2 (πεν.)
1985 Βρυξέλλες
ΓΙΟΥΒΕΝΤΟΥΣ - Λίβερπουλ
1-0
1986 Σεβίλη
ΣΤΕΑΟΥΑ - Μπαρτσελόνα
0-0, 2-0 (πεν.)
1987 Βιέννη
ΠΟΡΤΟ - Μπάγερν
2-1
1988 Στουτγκάρδη
ΑΙΝΤΧΟΒΕΝ - Μπενφίκα
0-0, 6-5 (πεν.)
1989 Βαρκελώνη
ΜΙΛΑΝ - Στεάουα
4-0
1990 Βιέννη
ΜΙΛΑΝ - Μπενφίκα
1-0
1991 Μπάρι
ΕΡΥΘΡΟΣ ΑΣΤΕΡΑΣ - Μαρσέιγ
0-0, 5-3 (πεν)

CHAMPIONS LEAGUE

Ετος/πόλη
Αντίπαλοι
Αποτέλεσμα
1992 Λονδίνο
ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ - Σαμπντόρια
1-0
1993 Μόναχο
ΜΑΡΣΕΙΓ - Μίλαν
1-0
1994 Αθήνα
ΜΙΛΑΝ - Μπαρτσελόνα
4-0
1995 Βιέννη
ΑΓΙΑΞ - Μίλαν
1-0
1996 Ρώμη
ΓΙΟΥΒΕΝΤΟΥΣ - Αγιαξ
1-1, 4-2 (πεν)
1997 Μόναχο
ΝΤΟΡΤΜΟΥΝΤ - Γιουβέντους
3-1
1998 Αμστερνταμ
ΡΕΑΛ - Γιουβέντους
**1-0**
1999 Βαρκελώνη
ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ Γ. - Μπάγερν Μ.
**2-1**
2000 Παρίσι
ΡΕΑΛ - Βαλένθια
**3-0**
2001 Μιλάνο
ΜΠΑΓΕΡΝ Μ. - Βαλένθια
**1-1 (5-4 πεν.)**
2002 Γλασκόβη
Λεβερκούζεν - ΡΕΑΛ
**1-2**
2003 Μάντσεστερ
Γιουβέντους - ΜΙΛΑΝ
**0-0 (2-3 πεν.)**
2004 Σάλκε
Μονακό - ΠΟΡΤΟ
**0-3**
2005 Τουρκία
Μίλαν - ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ
**3-3 (2-3 πεν.)**
2006 Γαλλία
ΜΠΑΡΤΣΕΛΟΝΑ - Αρσεναλ
**2-1**
2007 Αθήνα
Μίλαν - Λίβερπουλ
**2-1**
2008 Mόσχα
Τσέλσι - ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ Γ.
**5-6 (πεν.)**


Οι τελικοί που πραθέτω δείχνουν πολλά: υπάρχουν άνθρωποι που έμαθαν ξένο ποδόσφαιρο από τ0 1999 οπότε ήρθε το επάρατο ΠΑΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ. Μέχρι τότε μυρωδιά... 2-3 ομάδες ξέρανε τις κλασσικές.. Δεν τους ψέγω, ποτέ δεν είναι αργά. Αλλά όχι να γίνεσαι ΞΕΡΟΛΑΣ ακόμα και σε ανθρώπους που ασχολούνταν χρόνια πριν με ξένο ποδόσφαιρο, πριν από στοιχήματα, νόβες κλπ..

Ο πίνακας καταδεικνύει ότι CH. LEAGUE δεν είναι μόνο Τσέλσι, Μπάρτσα,Γιουνάιτεντ όπως νομίζουν οι πιτσιρικάδες σήμερα... Δεν υπάρχει καν Τσέλσι.....

Βλέπουμε ότι το Αμβούργο μου έχει τρόπαιο κι έναν τελικό. Η ρουμάνικη Στεάουα 2 τελικούς σε 4 έτη... 2 τρόπαια οι ΄ξυλοκόποι΄της Νόττιγχαμ Φ. που χρόνια τώρα βολοδέρνει στις μικρότερες κατηγορίες της Αγγλίας... Η Πόρτο έχει 2 τρόπαια σε 2 διαφορετικές εποχές... Ωραίες εποχές, με εναλλαγές ομάδων στους τελικούς όπως και εναλλαγές χωρών... Πλέον, το τρόπαιο είναι υπόθεση 2-3 χωρών, δυστυχώς λέω εγώ.

Πιο κάτω θα βάλω ένα βιντεάκι, από τον τελικό του 1994 στο ΟΑΚΑ με νικήτρια την ομάδα που προσωπικώς θεωρώ την καλύτερη της τελευταίας 20 ετίας.







NONOS




Αφιέρωμα στην Ιερά Μονή του Αγίου Ραφαήλ (Λέσβος)


external image image1.jpg
external image images?q=tbn:ANd9GcRT4Xa75egQLjA_Ad5opXS16bb8AA6Qk4oSTHbyGGawS4EUrUw-qQ
external image Agios%20Raphael%20Monastery.jpg
Επάνω από την κωμόπολη της Θερμής στο ύψωμα "Καρυές" βρίσκεται το μοναστήρι του Αγίου Ραφαήλ με τη μοναδική στο νησί διώροφη εκκλησία. Τα εγκαίνια της Μονής έγιναν στις 30 Ιουνίου 1963. Εδώ φυλάσσονται τα λείψανα των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης που βρέθηκαν κατά θαυμαστό τρόπο, ύστερα από αλλεπάλληλα όνειρα πιστών, τα οποία επαλήθευσε η σκαπάνη και επικύρωσε η ιστορική έρευνα..
Οι Άγιοι μαρτύρησαν στις 9 Απριλίου 1453, ημέρα Τρίτη της Διακαινησίμου (Λαμπροτρίτη). Την ημέρα αυτή κάθε χρόνο η Εκκλησία τιμά τη μνήμη τους. Ύστερα απ' τη λειτουργία γίνεται μεγάλο θρησκευτικό πανηγύρι.
Η Ιστορία του Μοναστηριού
Στη θέση "Καρυές" υπήρχε γυναικείο βυζαντινό μοναστήρι που το κατέστρεψαν οι Σαρακηνοί πειρατές το 1235. Το μοναστήρι μετά από 150 χρόνια ξαναχτίστηκε ως αντρικό. Σ' αυτό κατέφυγαν - ύστερα απ' την άλωση της Πόλης το 1453 - ο Άγιος Ραφαήλ που καταγόταν από την Ιθάκη και μόναζε στη Θράκη μαζί με τον Άγιο Νικόλαο . Οι Τούρκοι όμως εξαπέλυσαν και εδώ σφαγές κατά των Χριστιανών το 1463. Τότε οι Χριστιανοί ξεσηκώθηκαν εναντίον των Τούρκων και αυτοί κύκλωσαν το μοναστήρι, έπιασαν τους μοναχούς τον πρόεδρο της Θερμής Βασίλειο, τη γυναίκα του και την εντεκάχρονη κόρη τους Ειρήνη. Έπιασαν ακόμη το δάσκαλο του χωριού Θεόδωρο, που είχε ζητήσει καταφύγιο στο μοναστήρι. Η τουρκική ανάκριση για την ανακάλυψη των πρωταιτίων του ξεσηκωμού, ήταν σκληρή. Μπροστά στα μάτια των γονέων της έκαψαν τη μικρή Ειρήνη μέσα σ' ένα πιθάρι. Ύστερα κρεούργησαν τον πατέρα και τη μητέρα της, αποκεφάλισαν τον προεστό και δάσκαλο Θεόδωρο και θανάτωσαν, φρικτά με πριόνι γιατί αρνιόταν να μιλήσει, τον ηγούμενο του μοναστηριού Ραφαήλ. Έφυγαν αφού έβαλαν στο μοναστήρι φωτιά. Οι χριστιανοί τη νύχτα έθαψαν τους μάρτυρες και κάθε χρόνο, σε ανάμνηση του μαρτυρίου τους, την Τρίτη της Διακαινησίμου, ημέρα της σφαγής τους τελούσαν λειτουργία στη θέση "Καρυές".
Με τον καιρό στη θέση του μαρτυρίου σχηματίσθηκε ένας μεγάλος ελαιώνας. Σα λείψανο του μοναστηριού έμεινε ένα μικρό παρεκκλήσι. Στους τοίχους του διακρινόταν υπολείμματα από αρχιτεκτονικά μέλη αρχαίων κτισμάτων. Από παλιά συνήθεια, κάθε Λαμπροτρίτη γινόταν εκεί λειτουργεί απ' τις γυναίκες της περιοχής. Μα κάτι περίεργο συνέβαινε τα βράδια. Μια μαύρη σιλουέτα περιφερόταν μέσα στη σιωπή κάτω από τα δένδρα. Το 1959 η οικογένεια του Αγγελου Ράλλη, που είχε στην κατοχή της το ελαιόκτημα, ζήτησε να φτιάξει μια καινούργια εκκλησία στη θέση της παλιάς που ερειπώθηκε. Στα πρώτα θεμέλια που ανοίχτηκαν, σε βάθος 2μ. βρέθηκαν οστά ανθρώπων. Από την ημέρα αυτή άρχισε ένας παράξενος κύκλος ονείρων. Ευσεβείς γυναίκες, χωρίς να έχουν καμιά σχέση μεταξύ τους, με πρώτη τη Βασιλική Ράλλη, έβλεπαν στον ύπνο τους, ένα ψηλό, αυστηρό ιερωμένο. Τους έλεγε ότι το όνομα του ήταν Ραφαήλ και ότι τα οστά ήταν δικά του ό,τι μαρτύρησε στο μοναστήρι των "Καρυών". Έλεγε ακόμη τη χρονολογία του μαρτυρίου του και για εκείνους μου μαρτύρησαν μαζί του. Οι έρευνες συνεχίστηκαν και βρέθηκαν όχι μονάχα οι τάφοι και των άλλων μαρτύρων, αλλά ακόμη και ένα πιθάρι. Το πιθάρι που μέσα του οι Τούρκοι έκαψαν τη μικρή Ειρήνη, με καμένα υπολείμματα οστών παιδικής ηλικίας!
Ο Άγιος Ραφαήλ ανέφερε κατά τις εμφανίσεις του ότι μαρτύρησε στις 9 Απριλίου 1463, ημέρα Τρίτη. Από έρευνα στα αρχεία του Πατριαρχείου επιβεβαιώθηκαν όλα όσα ανέφερε και διαπιστώθηκε ότι πραγματικά η 9η Απριλίου 1463 ήταν Τρίτη. Στο χώρο των "Καρυών" βρέθηκε ακόμη ένα εικόνισμα του Παντοκράτορα του 14ου αιώνα. Όπως αφηγούνται οι χωρικοί, για την ύπαρξη του επέμενε ο Άγιος Ραφαήλ όταν εμφανιζόταν στα όνειρα των πιστών.
Πολλά θαύματα αναφέρονται ότι έγιναν απ' τον Άγιο, όχι μονάχα στο νησί, αλλά και σ΄όλο τον Ελληνικό χώρο και ακόμη, έξω απ' τα Ελληνικά όρια.
Το έτος 1964 με απόφασή του ο Μητροπολίτης Μυτιλήνης Ιάκωβος καθιστά Ηγουμένη της Ιεράς Μονής του Αγίου Ραφαήλ τη Μοναχή Ευγενία Κλειδαρά. Η Ηγουμένη από τότε αφιέρωσε τη ζωή της στο ρόλο αυτό και με το συγγραφικό της έργο συνέβαλλε καθοριστικά στην προβολή του Μοναστηριού.
Έτσι σήμερα το μοναστήρι του Αγίου Ραφαήλ και η επιβλητική εκκλησία του αποτελούν πια πόλο έλξης για χιλιάδες πιστούς απ' όλον τον κόσμο.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει η καινούργια εκκλησία της Αγίας Μαγδαληνής με ωραίο εσωτερικό διάκοσμο, που βρίσκεται δίπλα στον κύριο όγκο του Μοναστηριού.
Θα πρέπει ακόμη να αναφέρουμε ό,τι υπάρχουν αρκετοί κοιτώνες για τους πιστούς που επιθυμούν να διανυκτερεύσουν στο μοναστήρι και να αισθανθούν από κοντά την κατανυκτική του ατμόσφαιρα.
Πηγή: http://www.lesvosonline.gr/lesvos_gr/Map/places/Thermi/rafael.htm

OFLIS


ΑΦΙΕΡΩΜΑ:ΚΥΠΕΛΛΟ ΕΛΛΑΔΟΣ


external image images?q=tbn:ANd9GcT96O9h-tDJdePTUOhIpopd55AEhe8J7Lluax3-lCz5-iYeqWgvlQ


Τα αποτελέσματα και οι σκόρερ όλων των τελικών:

1932: ΑΕΚ - Αρης 5-3
Ηλιάσκος (5'), Μπαλτάς (8', 65'), Οικονόμου (70'-αυτογκόλ), Νεγρεπόντης (78') - Κίτσος (40', 43', 80')

1933: Εθνικός - Αρης 2-1
Τσιριτάκης (54'), Αλεξόπουλος (55') - Καλτέκης (48')

1939: ΑΕΚ - ΠΑΟΚ 2-1
Χατζησταυρίδης (43'), Μανέτας (73') - Ιωαννίδης (31')

1940: Παναθηναϊκός - Αρης 3-1
Μπαλτάσης (9'), Τριανταφύλλης (10΄), Μηγιάκης (13') - Χατζηνικολάου (61')

1947: Ολυμπιακός - Ηρακλής 5-0
Βάζος (13', 31', 78'), Βασιλειάδης (17'), Χατζησταυρίδης (79')

1948: Παναθηναϊκός - ΑΕΚ 2-1
Σίμος (16', 49') - Μαρόπουλος (20')

1949: ΑΕΚ - Παναθηναϊκός 2-1 (παράταση)
Πατάκας (38', 105') - Φυλακτός (69')

1950: ΑΕΚ - Αρης 4-0
Μαρόπουλος (6'), Γούλιος (45'), Κουντούρης (63', 67')

1951: Ολυμπιακός - ΠΑΟΚ 4-0
Μουράτης (27'), Δαρίβας (66'), Δρόσος (75', 80')

1952: Ολυμπιακός - Πανιώνιος 2-2
Κοπανίδης (30'), Δρόσος (90') - Τσολιάς (34', 60')
Ολυμπιακός - Πανιώνιος 2-1
Δαρίβας (5'), Κανσός (68')

1953: Ολυμπιακός-ΑΕΚ 3-2
Κοππανίδης (20'), Κανσός (37'), Δαρίβας (79') --- Σεραφείδης (83'), Κανάκης (88')

1954: Ολυμπιακός - Δόξα Δράμας 2-0
Δρόσος (31'), Δαρίβας (38')

1955: Παναθηναϊκός - ΠΑΟΚ 2-0
Κουρτζίδης (24'), Πανακης (31')

1956: ΑΕΚ - Ολυμπιακός 2-1
Χανιώτης (22'), Κανάκης (67') - Δαρίβας (26')

1957: Ολυμπιακός - Ηρακλής 2-0
Κοτρίδης (38'), Υφαντής (73')

1958: Ολυμπιακός - Δόξα Δράμας 5-1
Γκαβέτσος (22'), Μπέμπης (43'), Πολυχρονίου (63', 87'), Υφαντής (89') - Ναλμπάντης (52')

1959: Ολυμπιακός - Δόξα Δράμας 2-1
Υφαντής (52'), Μπέμπης (59') - Γεωργιάδης (47')

1960: Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός 1-1
Παπαεμμανουήλ (17') - Μπέμπης (50')
Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός 3-0
Πολυχρονίου (25', 35'-πέν.), Σιδέρης (82')

1961: Ολυμπιακός - Πανιώνιος 3-0
Κ. Παπάζογλου (34'), Σιδέρης (69', 88')

1962: Η διοργάνωση δεν ολοκληρώθηκε ποτέ

1963: Ολυμπιακός - Πιερικός 3-0
Πολυχρονίου (30'), Α. Παπάζογλου (39'), Σιδέρης (65')

1964: Ο ημιτελικός Ολυμπιακού - Παναθηναϊκού δεν ολοκληρώθηκε ποτέ και η ΑΕΚ που είχε ήδη προκριθεί στον τελικό, πήρε το κύπελλο στα χαρτιά.

1965: Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός 1-0
Σιδέρης (5')

1966: Η ΑΕΚ κατέκτησε, θεωρητικά το κύπελλο αφού δεν κατέβηκε στον τελικό ο Ολυμπιακός, ενώ και η Καβάλα δεν είχε κατέβει να παίξει στον ημιτελικό με την ΑΕΚ...

1967: Παναθηναϊκός - Πανιώνιος 1-0
Γραμμός (56')

1968: Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός 1-0
Βασιλείου (75')

1969: Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός 1-1
(Ο Παναθηναϊκός πήρε το κύπελλο στο... στρίψιμο του νομίσματος)
Δομάζος (55') - Σιδέρης (49')

1970: Αρης - ΠΑΟΚ 1-0
Κεραμιδάς (8')

1971: Ολυμπιακός - ΠΑΟΚ 3-1
Αγγελής (19'), Γιούτσος (43'), Παμπουλής (81') - Σαράφης (46')

1972: ΠΑΟΚ - Παναθηναϊκός 2-1
Κούδας (2', 88') - Παπαδημητρίου (89')

1973: Ολυμπιακός - ΠΑΟΚ 1-0
Αγγελής (46')

1974: ΠΑΟΚ - Ολυμπιακός 2-2 (5-4 στα πέναλτι)
Παρίδης (50'), Ασλανίδης (72') - Τριαντάφυλλος (19'), Κρητικόπουλος (79')

1975: Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός 1-0
Δαβουρλής (75')

1976: Ηρακλής - Ολυμπιακός 4-4 (6-5 στα πέναλτι)
Χατζηπαναγής (25', 102'), Κουσουλάκης (72'), Γκέσιος (111') - Σιώκος (60'), Βιέρα (81'), Καραβίτης (115'), Γκλέζος (119')

1977: Παναθηναϊκός - ΠΑΟΚ 2-1
Παπαδημητρίου (29'), Βακάλης (83') - Τερζανίδης (43')

1978: ΑΕΚ-ΠΑΟΚ 2-0
Μπάγιεβιτς (56'), Μαύρος (80')

1979: Πανιώνιος - ΑΕΚ 3-1
Αναστόπουλος (51'), Λίμα (67'), Παθιακάκης (84') - Τάσσος (3')

1980: Καστοριά - Ηρακλής 5-2
Σημαιοφορίδης (41'), Δίντσικος (49'), Τσιρώνης (70', 87', 90') - Καλαμπάκας (16'), Μαυροδουλάκης (80')

1981: Ολυμπιακός - ΠΑΟΚ 3-1
Δαμανάκης (18'-αυτογκόλ), Ορφανός (61'), Κουσουλάκης (92') - Δαμανάκης (62')

1982: Παναθηναϊκός - Λάρισα 1-0
Χαραλαμπίδης (49')

1983: ΑΕΚ - ΠΑΟΚ 2-0
Μαύρος (27'), Βλάχος (80')

1984: Παναθηναϊκός - Λάρισα 2-0
Γκαλίτσιος (18'-αυτογκόλ), Αντωνίου (38')

1985: Λάρισα - ΠΑΟΚ 4-1
Ζιώγας (39', 73'), Κμίετσικ (47'), Βαλαώρας (78') - Σκαρτάδος (55')

1986: Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός 4-0
Βλάχος (24'), Χρ. Δημόπουλος (52'), Σαραβάκος (57', 72')

1987: ΟΦΗ - Ηρακλής 1-1 (3-1 στα πέναλτι)
Χαραλαμπίδης (34') - Κωφίδης (30')

1988: Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός 2-2 (4-3 στα πέναλτι)
Σαραβάκος (31'-πεν.), Χρ. Δημόπουλος (101') - Φούνες (59'-πεν. 89'-πεν.)

1989: Παναθηναϊκός - Πανιώνιος 3-1
Μαυρίδης (8'), Δημόπουλος (44'-πεν.), Σαραβάκος (46') - Ζάκκας (35')

1990: Ολυμπιακός - ΟΦΗ 4-2
Τσαλουχίδης (12', 69'), Ντέταρι (29', 89') - Βλαστός (48'), Τσίμπος (53')

1991: Αθηναϊκός-Παναθηναϊκός 0-3
Κουρμπανάς (70'), Βαζέχα (78'), Βλάχος (88')
Παναθηναϊκός-Αθηναϊκός 2-1
Σαραβάκος (71'), Κουρμπανάς (84') - Ζώταλης (45')

1992: ΠΑΟΚ-Ολυμπιακός 1-1
Σκαρτάδος (52') - Τσαλουχίδης (63')
Ολυμπιακός - ΠΑΟΚ 2-0
Λιτόφτσενγκο (21'), Τσαλουχίδης (63')

1993: Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός 1-0
Βαζέχα (13')

1994: Παναθηναϊκός - ΑΕΚ 3-3 (4-2 στα πέναλτι)
Βαζέχα (31'), Μανωλάς (54'-αυτογκόλ), Μάρκος (115') - Αλεξανδρής (71', 95'), Δημητριάδης (77')

1995: Παναθηναϊκός - ΑΕΚ 1-0 (παράταση)
Βαζέχα (118'-πεν.)

1996: ΑΕΚ - Απόλλων 7-1
Μπατίστα (11', 34'), Τσιάρτας (22', 48'-πεν., 76'), Κετσπάγια (60'), Κωστής (89') - Μπάρνιακ (78')

1997: ΑΕΚ - Παναθηναϊκός 0-0 (5-3 στα πέναλτι)

1998: Πανιώνιος - Παναθηναϊκός 1-0
Ναλιτζής (53')

1999: Ολυμπιακός - Παναθηναϊκός 2-0
Μαυρογενίδης (54'), Οφορίκουε (90')

2000: ΑΕΚ - Ιωνικός 3-0
Νικολαϊδης (38'), Πέτκοφ (77'), Μαλαδένης (83')

2001: ΠΑΟΚ - Ολυμπιακός 4-2
Εγκωμίτης (4'), Μπορμπόκης (31'), Γεωργιάδης (46'), Ναλιτζής (85') - Τζόρτζεβιτς (79'-πεν.), Χούτος (92')

2002: ΑΕΚ - Ολυμπιακός 2-1
Κωνσταντινίδης (52'), Ίβιτς (83') --- Ζιοβάνι (70')

2003: ΠΑΟΚ - Αρης 1-0
Γεωργιάδης (24')

2004: Παναθηναϊκός - Ολυμπιακός 3-1
Παπαδόπουλος (3'), Κωνσταντίνου (68', 80') - Ζιοβάνι (66')

2005: Ολυμπιακός - Αρης 3-0
Τζόρτζεβιτς (57'-πεν, 90'), Ριβάλντο (70')

2006: Ολυμπιακός - ΑΕΚ 3-0
Κωνσταντίνου (61'), Ίβιτς (70'-αυτογκόλ), Καστίγιο (90')

2007: Λάρισα - ΠΑΟ 2-1
Κόζλεϊ (3'), Αντσουέ (82') - Παπαδόπουλος (44'-πεν.)

2008: Ολυμπιακός - Αρης 2-0
Κοβάσεβιτς (33'), Ζεβλάκοφ (53')
2009: Ολυμπιακός - ΑΕΚ 4-4 (15-14 στα πέναλτι)
Ντάρμπισαϊρ (47', 90'+5), Ντουντού (69'), Γκαλέτι (101') - Μπλάνκο (4', 8'), Σκόκο (90', 106')
2010: Παναθηναϊκός - Άρης 1-0
Λέτο (63’)
Οι τροπαιούχοι και οι φιναλίστ:
Ολυμπιακός: 24 τίτλοι, 11 φορές φιναλίστ
1947, 1951, 1952, 1953, 1954, 1957, 1958, 1959, 1960, 1961, 1963, 1965, 1968, 1971, 1973, 1975, 1981, 1990, 1992, 1999, 2005, 2006, 2008, 2009
Παναθηναϊκός: 17 τίτλοι, 10 φορές φιναλίστ
1940, 1948, 1955, 1967, 1969, 1977, 1982, 1984, 1986, 1988, 1989, 1991, 1993, 1994, 1995, 2004, 2010
ΑΕΚ: 13 τίτλοι, 7 φορές φιναλίστ
1932, 1939, 1949, 1950, 1956, 1964, 1966, 1978, 1983, 1996, 1997, 2000, 2002
ΠΑΟΚ: 4 τίτλοι, 12 φορές φιναλίστ
1972, 1974, 2001, 2003
Πανιώνιος: 2 τίτλοι, 4 φορές φιναλίστ
1979, 1998
Λάρισα: 2 τίτλοι, 2 φορές φιναλίστ
1985, 2007
Άρης: 1 τίτλος, 8 φορές φιναλίστ
1970
Ηρακλής: 1 τίτλος, 4 φιναλίστ
1976
ΟΦΗ: 1 τίτλος, 1 φορά φιναλίστ
1987
Εθνικός: 1 τίτλος
1933
Καστοριά: 1 τίτλος
1980
Δόξα Δράμας: 3 φορές φιναλίστ
Πιερικός: 1 φορά φιναλίστ
Αθηναϊκός: 1 φορά φιναλίστ
Απόλλων Αθηνών: 1 φορά φιναλίστ
Ιωνικός: 1 φορά φιναλίστ
Οι πρώτοι σκόρερ των τελικών
6 γκολ
Γιώργος Σιδέρης - Ολυμπιακός
5 γκολ
Γιώργος Δαρίβας - Ολυμπιακός
Κώστας Πολυχρονίου - Ολυμπιακός
Δημήτρης Σαραβάκος - Παναθηναϊκός
4 γκολ
Νίκος Κίτσος - Άρης
Μπάμπης Δρόσος - Ολυμπιακός
Γιώτης Τσαλουχίδης - Ολυμπιακός
Κρίστοφ Βαζέχα - Παναθηναϊκός
Τα γκολ των τελικών

- Συνολικά στους τελικούς του Κυπέλλου Ελλάδας έχουν σημειωθεί 226 γκολ. Από αυτά τα 219 του έχουν πετύχει 140 παίκτες, τα 5 ήταν αυτογκόλ και τα 2 ήταν "χάρτινα" της ΑΕΚ στον τελικό του 1966, που νίκησε χωρίς αγώνα.


- Τέσσερις ποδοσφαιριστές έχουν πετύχει «χατ-τρικ» σε τελικό Κυπέλλου. Ο Νίκος Κίτσος του Άρη το 1932, ο Γιάννης Βάζος του Ολυμπιακού το 1947, ο Κώστας Τσιρώνης της Καστοριάς το 1980 και ο Βασίλης Τσιάρτας της ΑΕΚ το 1996.

- Ο Ηλίας Ηλιάσκος της ΑΕΚ πέτυχε το 1932 το πρώτο γκολ στην ιστορία των τελικών του Κυπέλλου Ελλάδας, ο Γιώργος Δαρίβας του Ολυμπιακού το 50ο το 1953, ο Αχιλλέας Ασλανίδης του ΠΑΟΚ το 100ο το 1974, ο Χρήστος Δημόπουλος του Παναθηναϊκού το 150ο το 1988 και ο Τζιοβάνι Σίλβα Ντε Ολιβέιρα του Ολυμπιακού το 200ο το 2002.

- Ο πρώτος παίκτης που σκόραρε με δύο διαφορετικές ομάδες σε τελικό Κυπέλλου ήταν ο Αλέκος Χατζησταυρίδης, το 1939 με την ΑΕΚ και το 1947 με τον Ολυμπιακό. Έκτοτε ακολούθησαν άλλοι πέντε, ο Βαγγέλης Κουσουλάκης με Ηρακλή και Ολυμπιακό, ο Γρηγόρης Χαραλαμπίδης με Παναθηναϊκό και ΟΦΗ, ο Βαγγέλης Βλάχος με ΑΕΚ και Παναθηναϊκό, ο Δημήτρης Ναλιτζής με Πανιώνιο και ΠΑΟΚ και ο Μιχάλης Κωνσταντίνου με Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό.

- Τα πέντε αυτογκόλ σε τελικούς Κυπέλλου έχουν σημειώσει οι Οικονόμου του Άρη το 1932, Δαμανάκης του ΠΑΟΚ το 1981, Γκαλίτσιος της Λάρισας το 1984, Μανωλάς της ΑΕΚ το 1994 και Βλάνταν Ίβιτς της ΑΕΚ το 2006.
Τα ρεκόρ του Μπάγεβιτς και του Σαργκάνη

Ο Ντούσαν Μπάγεβιτς ως ποδοσφαιριστής έχει κατακτήσει μόνο μία φορά το Κύπελλο Ελλάδας (1978), ωστόσο ως προπονητής πέτυχε ένα μοναδικό ρεκόρ. Έγινε ο πρώτος που οδήγησε σε τελικό τέσσερις διαφορετικές ομάδες, την ΑΕΚ, τον Ολυμπιακό, τον ΠΑΟΚ και τον Άρη. Ουδείς άλλος έχει να επιδείξει τέτοιο επίτευγμα. Μάλιστα, έχει κατακτήσει το τρόπαιο με τις τρεις (το έχασε με τον Άρη), κάτι που επίσης είναι ρεκόρ.


Ο Νίκος Σαργκάνης είναι ο μοναδικός ποδοσφαιριστής που έχει παίξει σε τελικό Κυπέλλου Ελλάδας με τέσσερις διαφορετικές ομάδες, την Καστοριά, τον Ολυμπιακό, τον Παναθηναϊκό και τον Αθηναϊκό και κατέκτησε το τρόπαιο με τις τρεις (το έχασε με τον Αθηναϊκό).


E-SOCCER.GR

NONOS










Ενας σπουδαίος παίκτης. Που, στις αρχές της δεκαετίας του 90, ήδη είχε αρχίσει να δείχνει την αξία του και μας προιδέαζε γι΄αυτά που θα ακολουθούσαν. Εχοντας δίπλα του, τότε, μεγάλους συμπαίκτες όπως ο Σμάιχελ, ο Καντονά.

Περίπου, 20 χρόνια μετά ,στα 37 του, εξακολουθεί να βοηθάει τα μάλα την ομάδα που λάτρεψε και στην οποία μεγαλούργησε και συνεχίζει. Ελπίζουμε, άλλη μια χρονιά, γιατί ΜΠΟΡΕΙ.


Ryan Giggs


Date of Birth: ||> Nov 29, 1973 (Age 37)

Place of Birth: ||> Cardiff

Nationality: > Wales ||< Height: > 179 cm.

|< Weight: > 72 Kg. |

|< Position: > Midfielder

|< Squad Number: ||> 11

GOAL.COM


NONOS


Νίκος Γκάλης – Ο μύθος του ελληνικού μπάσκετ και του ελληνικού αθλητισμού

Νίκος Γκάλης - Τα μαγικά καλάθια του by PareDoseNet
Αν εγώ είμαι ο γιος του Διαβόλου, τότε ο Γκάλης είναι ο ίδιος ο Διάβολος».
Ντράζεν Πέτροβιτς (παίκτης της εθνικής Γιουγκοσλαβίας και του NBA)
«O Nτράζεν είναι αδερφός μου, αλλά για καλύτερο αθλητή του 1987 ψήφισα τον Γκάλη».
Aλεξάντερ Πέτροβιτς (προπονητής)
«Ο Γκάλης είναι ο παίκτης του 21ου αιώνα. Του βγάζω το καπέλο».
Αλεξάντερ Γκομέλσκι (προπονητής της εθνικής ομάδας της Σοβιετικής Ένωσης)
«Αν ο Γκάλης θέλει να βάλει καλάθι, θα το βάλει όποιος κι αν είναι ο αντίπαλος».
Άρβιντας Σαμπόνις (Λιθουανός παίκτης της εθνικής της Σοβιετικής Ένωσης και του NBA)
«Δεν περίμενα ότι θα υπήρχε ένας τόσο καλός επιθετικός παίχτης στην Ευρώπη και ειδικότερα στην Ελλάδα».
Μάικλ Τζόρνταν (ο μεγαλύτερος καλαθοσφαιριστής όλων των εποχών)
«Είδα τον Γκάλη να κάνει πράγματα, που δεν γινόταν ούτε στους Λέικερς και τους Σέλτικς».
Μπομπ Μάκαντου (παίχτης του ΝΒΑ και του ιταλικού πρωταθλήματος)
«Είπα στους παίκτες μου πως θα μαρκάραμε τους 4 παίκτες του Άρη και κάναμε τα σχέδια μας. Για τον Γκάλη κάναμε την προσευχή μας».
Bόιτσεκ Kραϊόφσκι (προπονητής της Λεχ Πόζναν)
«Ξέρω έναν τρόπο να σταματήσουμε τον Γκάλη: να τον κλειδώσουμε στο ξενοδοχείο!».
Pουντ Xαρεβάιν (προπονητής της Ολλανδίας)
Αυτά είναι ελάχιστα από τα εγκωμιαστικά σχόλια για τον Νίκο Γκάλη, τον άνθρωπο που άλλαξε τη μοίρα του μπάσκετ στην Ελλάδα, τον μπασκετμπολίστα που «νίκησε το νόμο της βαρύτητας», τον «γκάνκστερ» που έβαζε τη μπάλα στο καλάθι με κάθε τρόπο, αυτός που δίδαξε στο παρκέ ότι τίποτε δεν είναι αδύνατο.
Στην ιστορία του αθλητισμού υπήρξαν πολλοί που μπορούν να φέρουν τον τίτλο του μεγάλου παίκτη, αλλά πόσοι από αυτούς μπορεί να θεωρηθούν ότι άλλαξαν την πορεία του αθλήματος τους θέτοντας νέα και αξεπέραστα στο χρόνο δεδομένα; Σε αυτή την κατηγορία ανήκει ο Νίκος Γκάλης, ένας αθλητής που σωματικά έμοιαζε με έναν συνηθισμένο άνθρωπο αλλά κατάφερε να διαπρέψει στο κατεξοχήν παιχνίδι των ψηλών (σχετικά κοντός, μιας και το ύψος του ήταν 1.83), αλλάζοντας καθοριστικά τον ρου της ιστορίας του, δημιουργώντας νέα πρότυπα όχι μόνο αθλητικά αλλά και κοινωνικά.
Ο Νίκος Γεωργαλής (όπως είναι το πραγματικό όνομα του Γκάλη), παιδί των φτωχών μεταναστών από τη Ρόδο, γεννήθηκε στις 23 Ιουλίου του 1957 στο Νιου Τζέρσεϊ της Νέας Υόρκης και ήταν το τελευταίο από τα 4 παιδιά του Γιώργου και την Στέλλας Γεωργαλή. Πέρασε τα παιδικά και εφηβικά του χρόνια παίζοντας μπάσκετ στις αλάνες της Νέας Υόρκης, έχοντας στο δωμάτιό του κρεμασμένη την αφίσα του ινδάλματός του και πολύ μεγάλου παίκτη της Νέας Υόρκης του Γουόλτ Φρέιζερ. Ο μικρός Νίκος είχε κλίση στον αθλητισμό και ασχολήθηκε αρχικά με το αμερικάνικο ποδόσφαιρο και στην συνέχεια με την πυγμαχία (κάτω και από την καθοδήγηση του τσαγκάρη πατέρα του που ήταν πυγμάχος στα νιάτα του).
Με προτροπή όμως της μητέρας του, που δεν άντεχε να τον βλέπει χτυπημένο και ματωμένο, στράφηκε στο μπάσκετ κάνοντας τα πρώτα του βήματα στο κολέγιο Seaton Hall. Εκεί δεν άργησε να δείξει το ταλέντο του στο σκοράρισμα και την περίοδο 1978-79, στο 4ο έτος των σπουδών του, αναδείχθηκε 3ος σκόρερ του NCAA με 27,5 πόντους μ.ο., πίσω μόνο από τους Μπέρντ και Μπάλντερ. Επόμενο βήμα το ΝΒΑ στο οποίο και επιλέχθηκε μόλις στον 4ο γύρο και το Νο 68 από τους Boston Celtics λόγω κάποιον ατυχιών, τραυματίστηκε στο πόδι και έμεινε εκτός αγωνιστικής δραστηριότητας για 2 εβδομάδες, και κυρίως της μικρής ενασχόλησης του μάνατζερ του Bill Manon που εκείνη την εποχή ήταν απασχολημένος με το μεγάλο του αστέρι την Νταιάνα Ρος που έκανε την πρώτη της προσπάθεια για σόλο καριέρα. Πάντως μετά από χρόνια, ο σπουδαίος προπονητής Νταν Πίτερσον που συνεργαζόταν με τους Σέλτικς τότε και είχε βάλει και αυτός την υπογραφή του προκειμένου να κοπεί ο Γκάλης, δήλωσε ότι «δυστυχώς είχαμε κάνει μεγάλο λάθος και τον αδικήσαμε».
Το καλοκαίρι του 1979 αφού έχει απορριφτεί από το NBA, ο 22χρονος, πλέον, Νίκος Γκάλης ψάχνει ένα μέρος να παίξει μπάσκετ. Η πρώτη ομάδα που μαθαίνει γι’ αυτόν είναι ο Παναθηναϊκός που όμως δεν καταφέρνει τίποτα αφού το μυαλό του Γκάλη είναι ακόμα στο NΒΑ. Αφού οι «πράσινοι» βλέπουν πως δεν καταφέρνουν τίποτα, παρατάνε τον Γκάλη με αποτέλεσμα λίγες εβδομάδες πριν την έναρξη του ελληνικού πρωταθλήματος να ενδιαφερθεί και ο Ολυμπιακός για την απόκτηση του, αλλά όπως και ο Π.Α.Ο. χωρίς επιτυχία. Αφού και οι Μουρούζης, Γιαντζόγλου του Ολυμπιακού απέτυχαν να φέρουν τον «Νικ» στην Ελλάδα φτάνει και η σειρά του Άρη. Ο γενικός γραμματέας της ΑΕΚ, Νίκος Βρεττάκος διαβάζει το όνομα του Γκάλη σε ένα ιταλικό περιοδικό και μιλάει σχετικά μ’ αυτόν με τον τότε πρόεδρο του Άρη Μενέλαο Χατζηγεωργίου. Αυτός στην συνέχεια εισηγείται την απόκτηση του στο διοικητικό συμβούλιο της ομάδας και μετά από ψηφοφορία (6-5 υπέρ της απόκτησης του) αρχίζουν οι διαπραγματεύσεις. Όμως στην αρχή και αυτές, όπως και του Π.Α.Ο. και Ολυμπιακού, δεν είχαν κανένα αποτέλεσμα μέχρι την στιγμή που δυο παράγοντες του Άρη, οι Αλέκος Μιχαηλίδης και ο έφορος της ομάδος, Γιώργος Τσιλιγγαρίδης αποφασίζουν να ενεργήσουν διαφορετικά. Να πάνε προσωπικά στο Νιου Τζέρσεϊ για να πείσουν τον Γκάλη να έρθει. Εφοδιασμένοι με πλαστά χαρτιά (αφού τα πραγματικά είχαν καεί μαζί με την εκκλησία και για να βγουν νέα πρέπει να τα υπογράψει ο Αρχιεπίσκοπος Αμερικής Σπυρίδων) που αποδεικνύουν την ελληνικότητα του Γκάλη και με 10.000 δολάρια που μάζεψαν με βοήθειες από οικογενειακούς φίλους φτάνουν στο σπίτι του Γκάλη και καταφέρνουν να πείσουν πρώτα τους γονείς του και στην συνέχεια και τον ίδιο.
Ο Γκάλης δέχθηκε την πρόταση του Άρη αν και μικρότερη από αυτή των δύο αιωνίων, θα λάμβανε 46.000 δρχ, ένα σπίτι και αμάξι για τις μετακινήσεις. Στο μυαλό του είχε ότι θα καθόταν στην Ελλάδα 1-2 χρόνια προκειμένου να βοηθήσει οικονομικά τους γονείς του και ειδικά την -δυστυχώς από τότε- κατάκοιτη μητέρα του.
Στις 28 Σεπτεμβρίου του 1979 ο Νίκος Γκάλης υπογράφει στον Άρη και στις 31 Οκτωβρίου του ίδιου έτους παρακολουθεί τη νέα του ομάδα να κερδίζει το μεγαθήριο της Ευρώπης Μακάμπι Τελ Αβίβ με 104-103 σε ένα δραματικό παιχνίδι που κρίθηκε στην παράταση.
Στις 2 Δεκεμβρίου του 1979 το ελληνικό μπάσκετ γνωρίζει τον μεγαλύτερο Έλληνα παίκτη όλων των εποχών. Ο Νίκος Γκάλης κάνει την πρώτη εμφάνισή του στο τοπικό ντέρμπι με τον Ηρακλή όπου ο Άρης κερδίζει με 79-78 με 30 πόντους του Νίκου Γκάλη. Τα πράγματα στην Ελλάδα ήταν πολύ δύσκολα στην αρχή, οι φίλαθλοι και οι δημοσιογράφοι περίμεναν να δουν έναν παίκτη ύψους 1.91 έτσι όταν διαπίστωσαν στην πρεμιέρα του ότι έχει ύψος 1.83, αλλά μέτρια ποσοστά έλεγαν ειρωνικά ότι «μάζεψε στο πλύσιμο» και «μπήκε στο ταξίδι»! Όμως ο Ανέστης Πεταλίδης που είχε ήδη δει τον Γκάλη να διασύρει στην προπόνηση τον «μετρ» της άμυνας Βαγγέλη Αλεξανδρή (που απηυδισμένος ανέφερε ότι «αυτός δεν παίζεται»), δήλωσε «προσέξτε γιατί αύριο θα γλύφετε εδώ που σήμερα φτύνετε γιατί αυτός θα αποδείξει ότι ο ένας μπορεί και κερδίζει τους πέντε». Παρά τους 30 πόντους ο Γκάλης δείχνει ιδιαίτερα τρακαρισμένος και σε δηλώσεις του μετά το παιχνίδι τονίζει μεταξύ άλλων «Ο κόσμος του Άρη ας κάνει λίγη υπομονή. Υπόσχομαι πως θα παίξω μεγάλο μπάσκετ και μαζί θα πανηγυρίσουμε μεγάλες νίκες».
Από κει και πέρα, ο Γκάλης άρχισε να χτίζει τον μύθο του. Αναδείχθηκε κατ’ αρχάς 11 φορές πρώτος σκόρερ του πρωταθλήματος της πρώτης εθνικής κατηγορίας, από το 1980 μέχρι το 1991. Σε συλλογικό επίπεδο με τον Άρη Θεσσαλονίκης κατέκτησε οκτώ πρωταθλήματα Ελλάδος (1983, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991) και εφτά κύπελλα (με τον Άρη το 1985, 1987, 1988, 1989, 1990, 1992 και το 1993 με τον Παναθηναϊκό) κερδίζοντας ταυτόχρονα 5 «νταμπλ», ενώ τρεις φορές συμμετείχε στους τελικούς του κυπέλλου πρωταθλητριών (Γάνδη, Μόναχο, Σαραγόσα).
Στον Άρη αγωνίστηκε για 13 χρόνια, μέχρι το 1992. Ο Άρης τότε βρισκόταν ένα βήμα πριν την χρεωκοπία και ο τότε πρόεδρός του, Θεόφιλος Μητρούδης θέλοντας να κάνει περικοπές των δαπανών, μεγάλο μέρος των οποίων καταλάμβανε το υψηλό συμβόλαιο του Γκάλη, του πρότεινε μείωση των αποδοχών του, κάτι όμως που ο Γκάλης δεν δέχθηκε. Μετά το αναπόφευκτο «διαζύγιο», ο Νίκος Γκάλης κατηφόρισε για την Αθήνα και το ίδιο έτος εντάχθηκε στην ομάδα του Παναθηναϊκού, δεύτερου και τελικού προορισμού της καριέρας του. Εκεί αγωνίστηκε για 3 χρόνια, κερδίζοντας ένα Κύπελλο Ελλάδος, ενώ είχε και μια συμμετοχή σε φάιναλ φορ.
Το άδοξο τέλος της καριέρας του Νίκου Γκάλη
Στις 18 Απριλίου του 1994, ο Γκάλης στην χειρότερη αγωνιστικά μέρα του, στο κλειστό της Νέας Σμύρνης στην αναμέτρηση Πανιωνίου – Παναθηναϊκού στη φάση των πλέι-οφ για πρώτη φορά στην καριέρα του δεν κατάφερε να σημειώσει ούτε έναν πόντο. Κακός οιωνός; ίσως, θα έλεγαν οι αρχαίοι Έλληνες. Το 1995 πάντως, η καριέρα του θα τελειώσει άδοξα, λόγω μιας διαμάχης του, με τον προπονητή του Παναθηναϊκού, Κώστα Πολίτη.
Σύμφωνα με τον Γιώργο Ραμπότα (συνεργάτης, φίλος και κουμπάρος του Νίκου Γκάλη) ο άνθρωπος που εισηγήθηκε την πρόσληψη του Πολίτη στον Παναθηναϊκό ήταν ο ίδιος ο Γκάλης, καθώς ο Παύλος Γιαννακόπουλος δεν ήθελε να βλέπει ούτε ζωγραφιστό τον Πολίτη («Κάνω την καρδιά μου πέτρα και αφού το θέλεις εσύ, θα τον φέρουμε στον Παναθηναϊκό. Και να μην τον θέλω, για το καλό του Παναθηναϊκού ας έρθει», φημολογείται ότι ήταν τα λόγια του προέδρου του Παναθηναϊκού, Παύλου Γιαννακόπουλου). Αυτή η πληροφορία πάντως ελέγχεται για την ορθότητά της. Η περίοδος ’93-’94 κύλησε χωρίς πολλές εντάσεις, όμως η παραμονή του Πολίτη στον πάγκο της ομάδας και την επόμενη χρονιά έμελλε να αποδειχθεί μοιραία. Ο Γιώργος Ραμπότας αναφέρει πως ο Πολίτης επισκέφτηκε το καλοκαίρι στο Πευκοχώρι τον Νίκο Γκάλη και προσπάθησε να πείσει τον Γκάλη να πει το «Ο.Κ.» για την μεταγραφή του Παναγιώτη Γιαννάκη στον Παναθηναϊκό (καθώς υποστηρίζει πως ο Παύλος Γιαννακόπουλος είχε πει στον Πολίτη να προχωρήσει στην μεταγραφή, μόνο εάν συμφωνεί ο Γκάλης).
Η νέα περίοδος ξεκινάει και είναι φανερό από το αγωνιστικό πρόσωπο της ομάδας, πως ο Γκάλης προορίζεται για δεύτερους ρόλους (αγωνίζεται από την δεξιά πλευρά, πλάγια και κοντά στο καλάθι), γεγονός το οποίο είναι γνωστό και στους κύκλους της ομάδας. Ο Νίκος Γκάλης συζητάει το θέμα με τον Πολίτη («Κώστα, εδώ που με βάζεις και παίζω, δεν γίνεται, δεν μπορώ. Δεν βοηθιέται και η ομάδα έτσι», του λέει για να εισπράξει την απάντηση: «Ασ΄το, μην σε νοιάζει, ξέρω εγώ τι κάνω. Οι αντίπαλοι δεν θα ξέρουν από που να φυλαχτούν»). Μετά από ένα παιχνίδι με το Περιστέρι, όπου ο Παναθηναϊκός γνώρισε την ήττα, ο Πολίτης ανακοίνωσε στους παίκτες πως η ομάδα θα παίζει πλέον με τους ψηλούς και τους σουτέρ. Ο Γκάλης προβληματίστηκε και ζήτησε από τον Πολίτη να του εξηγήσει που ακριβώς θα παίζει, για να εισπράξει την εξής απάντηση: «Καλά, δεν έχεις καταλάβει ακόμα ότι δεν χωράς στην ομάδα; Δεν καταλαβαίνεις ότι είσαι πρόβλημα για την ομάδα και πρέπει να σηλωθείς να φύγεις;». Ο Γκάλης εξήγησε στον Πολίτη ότι έπρεπε να του ανακοινώσει κάτι τέτοιο πριν ξεκινήσει η προετοιμασία, αλλά αφού το θέλει ο προπονητής της ομάδας θα του κάνει το χατίρι και θα φύγει. Το συμβάν φτάνει στα αυτιά του Παύλου Γιαννακόπουλου και ορίζεται συνάντηση στο ξενοδοχείο Χίλτον με τους εξής παρόντες: Παύλος Γιαννακόπουλος, Νίκος Γκάλης, Γιώργος Ραμπότας, Κώστας Πολίτης και Μάνος Παπαδόπουλος. Ο Παύλος Γιαννακόπουλος με το που ακούει την διήγηση του περιστατικού από τον Γκάλη, εκνευρίζεται και στεναχωριέται. Από την άλλη, ο Πολίτης λέει: «Νίκο μου, δεν είναι έτσι και το ξέρεις. Ήταν μια κακιά στιγμή και σε παρακαλώ, δεν θα στο ξανακάνω».
Ο πρόεδρος του Παναθηναϊκού αρκείται στην φράση «Το θέμα λήγει εδώ». Στη συνέχεια ακολουθεί ένα ακόμα επεισόδιο μεταξύ Πολίτη και Ραμπότα που έχει ως αποτέλεσμα την παραίτηση του δεύτερου, για να φτάσουμε στις 18 Οκτωβρίου του 1994. Ο Παναθηναϊκός αγωνίζεται με τους Αμπελοκήπους στο Μετς και στην αρχική πεντάδα δεν βρίσκονται ούτε ο Γκάλης, ούτε ο Γιαννάκης. Σε κάποια στιγμή του παιχνιδιού ο Πολίτης καλεί τον Γιαννάκη να μπει στο παιχνίδι. Όταν η διαφορά στο σκορ φτάνει τους 24 πόντους έρχεται η σειρά του Γκάλη. Ο Γκάλης είναι σε άσχημη κατάσταση, αρνείται να μπει να παίξει («Δεν μπορώ να μπω, δεν αισθάνομαι καλά») και κατευθύνεται προς τα αποδυτήρια. Παρά την επέμβαση του Παύλου Γιαννακόπουλου, ο οποίος τον παίρνει με το αυτοκίνητο του και τον πηγαίνει στο σπίτι του («Εσύ τον πρότεινες και γι’ αυτό ήρθε. Βλέπω τι γίνεται, αλλά μην στεναχωριέσαι, θα στον τακτοποιήσω εγώ»), ο Γκάλης ήταν είναι ανένδοτος. Μόλις φεύγει ο Γιαννακόπουλος, μαζεύει τα πράγματά του και αναχωρεί για την Θεσσαλονίκη. Στα μέσα του Νοεμβρίου του 1994 ο Παύλος Γιαννακόπουλος δηλώνει: «Πήρα μια απόφαση, για την οποία κατηγορήθηκα από πολλούς. Δεν πειράζει όμως. Θα τραβήξω ακόμη και μόνος μου το κουπί. Δεν είμαι από τους ανθρώπους που αλλάζουν εύκολα γνώμη και προσπάθησα πολύ ώστε να βρεθεί λύση» και ο Παναθηναϊκός προχωράει σε διακοπή συμβολαίου του παίκτη. Λίγο μετά αποτελεί παρελθόν από τον «πράσινο» πάγκο και ο Κώστας Πολίτης.
Ο Παναθηναϊκός δέσμευσε έτσι τον Νίκο Γκάλη, καθώς έπρεπε να δοθεί η συγκατάθεση της ομάδας για να μείνει ελεύθερος ο παίκτης (καθ’ ότι είχε έναν χρόνο ακόμα συμβόλαιο), κάτι που δεν έγινε ποτέ με αφορμή και κάποια χρήματα που φέρεται να είχε λάβει προκαταβολικά ο Γκάλης. Οι πληροφορίες της εποχής λένε πως ο νέος προπονητής του «τριφυλλιού» Μπόζινταρ Μάλκοβιτς δεν τον ήθελε ούτε στην ομάδα, αλλά ούτε ως αντίπαλο. Ο Γκάλης το παίρνει απόφαση και στις 29 Σεπτεμβρίου του 1995 στέλνει στα έντυπα μέσα την ανακοίνωση όπου γνωστοποιεί το οριστικό τέλος της καριέρας του. Μεταξύ άλλων αναφέρει: «Ήθελα να σταματήσω αυτό που τόσο αγάπησα και αγαπώ, μέσα στο γήπεδο, γιατί πιστεύω πως ξέρω να παίρνω τις αποφάσεις μου τότε που πρέπει. Αυτή μου η επιθυμία θεωρήθηκε από πολλούς ως αδυναμία και παράκληση σε κάποιους να με αφήσουν να συνεχίσω το μπάσκετ. Ποτέ δεν έχω παρακαλέσει άνθρωπο, ποτέ δεν ζήτησα χάρη από κανέναν. Φεύγω από το άθλημα που αγάπησα πικραμένος. Ζητώ συγγνώμη αν πίκρανα κάποιους και δεν κρατάω κακία σε κανέναν».
Ο Κώστας Πολίτης, σε δήλωση που έκανε 13 χρόνια αργότερα (στην εφημερίδα «Πράσινη»), ουσιαστικά παραδέχθηκε τα γεγονότα κι αρνήθηκε να «χρυσώσει το χάπι», λέγοντας: «Πάλι τα ίδια; Όλο τα ίδια θα λέμε; Ποιός είναι ο Γκάλης; Θα έπρεπε να ξεκινάω στην πεντάδα έναν 37χρονο; Εγώ είμαι προπονητής, όχι τροχονόμος. Εγώ θα πω ποιοι θα παίξουν. Ο Γκάλης είναι ο Γκάλης και ο Πολίτης είναι ο Πολίτης».
Έκτοτε ο Γκάλης ασχολήθηκε με τον επιχειρηματικό τομέα και δημιούργησε αθλητικές κατασκηνώσεις στην Χαλκιδική, οι οποίες εισήχθησαν στο Χρηματιστήριο Αθηνών. Ποτέ δεν ασχολήθηκε με την προπονητική, ενώ οι δημόσιες εμφανίσεις του και οι συνεντεύξεις του ήταν ελάχιστες.
Το 2004, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, ήταν ο πρώτος λαμπαδηδρόμος που μπήκε στο Ολυμπιακό Στάδιο, κρατώντας την Ολυμπιακή Φλόγα.
Γκάλης και Ευρώπη
Ο μεγάλος αυτός παίκτης δεν θα μπορούσε παρά να αφήσει το στίγμα του και στο πλαίσιο των μεγάλων ευρωπαϊκών διοργανώσεων που έλαβε μέρος (Κύπελλο Πρωταθλητριών, Κύπελλο Κόρατς) κατά κύριο λόγο με τον Άρη και προς το τέλος την καριέρας του με τον Παναθηναϊκό.
Μάλιστα οι κίτρινοι της Θεσσαλονίκης την περίοδο από τα μέσα της δεκαετίας του 80 και μέχρι και την έναρξη αυτής του 90 ανήκαν στην ελίτ των μπασκετικών ομάδων της Γηραιάς Ηπείρου.
Η πρώτη μεγάλη στιγμή στα ευρωπαϊκά σαλόνια έρχεται το 1985. Στο πλαίσιο του Κυπέλλου Κόρατς ο Άρης μετά από εντυπωσιακή πορεία φτάνει στα ημιτελικά όπου αντιμετωπίζει την περίφημη ιταλική ομάδα Τσάο Κρεμ Βαρέζε. Στους διπλούς αγώνες που ακολουθούν η ομάδα της Θεσσαλονίκης θα αποκλειστεί αλλά μνημειώδης θα μείνει η παρουσία του στον επαναληπτικό της Ιταλίας όταν και αγωνίστηκε με σπασμένο δάχτυλο μετά από σύγκρουση που είχε με τον Νίκο Φιλίππου στην προπόνηση παραμονή του πρώτου αγώνα, στον οποίο και δεν αγωνίστηκε. Έστω και μ’ ένα χέρι έβαλε 17 πόντους.
Το 1987 για το Κύπελλο Πρωταθλητριών και στην αναμέτρηση Άρης-Τρέισερ Μιλάνου κάνει τον μεγάλο Μπομπ Μάκαντου να υποκλιθεί στο ταλέντο του, με τους 44 πόντους του και την γενικότερη εμφάνιση όλης της ομάδας, στην νίκη με το εντυπωσιακό 98-67. Βέβαια τον θρίαμβο ακολούθησε η καταστροφή και ο αποκλεισμός στον επαναληπτικό με το εφιαλτικό και αρκετά «πονηρό» 83-49.
Την τριετία 1988-1990 ακολουθεί η μεγαλειώδης πορεία με τις διαδοχικές προκρίσεις στον νεότευκτο θεσμό του FINAL-FOUR.
Το 1988 στην Γάνδη του Βελγίου ο Άρης μένει 4ος αφού αποκλείεται στον ημιτελικό από την μετέπειτα νικήτρια Τρέισερ, ενώ χάνει και από την Παρτιζάν στον μικρό τελικό.
Το 1989 στο Μόναχο ο Άρης –και κατ’ επέκταση ο Γκάλης- χάνει την μεγαλύτερη ευκαιρία να διεκδικήσει τον Ευρωπαϊκό τίτλο. Χάνει τον ημιτελικό από την Μακάμπι, μετά από τον καυγά Γιαννάκη-Μαγκί, και φεύγει με την γλυκόπικρη γεύση της 3ης θέσης αφού στον μικρό τελικό κερδίζει την Μπαρτσελόνα.
Το 1990 ίδια γεύση με το 1988 με 4η θέση μετά τις ήττες από Μπαρτσελόνα και Λιμόζ.
Το 1994, ως παίκτης του Παναθηναϊκού πλέον, μετέχει και σε τέταρτο FINAL-FOUR εξίσου όμως άτυχο καθώς χάνει στον ελληνικό εμφύλιο του ημιτελικού από τον Ολυμπιακό, του για χρόνια προπονητή του στον Άρη Γιάννη Ιωαννίδη.
Ο σπουδαίος αυτός παίκτης λοιπόν δεν κατάφερε να κατακτήσει έναν ευρωπαϊκό τίτλο σε συλλογικό επίπεδο αλλά άφησε την παρακαταθήκη του ως μεγάλος σκόρερ καθώς σε σύνολο 148 αγώνων στην Ευρώπη πέτυχε 4.846 πόντους που μεταφράζετε σε ένα μέσο όρο πόντων 32,7.
Ένα αξιοπερίεργο γεγονός στην αθλητική πορεία του Γκάλη είναι η επαναλαμβανόμενη εμφάνιση του αριθμού 29 σε γεγονότα σταθμούς στην καριέρα του…
29/9/1979 έρχεται για πρώτη φορά στην Θεσσαλονίκη.
29/6/1991 γίνεται η τελευταία του εμφάνιση με την φανέλα της Εθνικής.
29/2/1992 καταλαμβάνει την πρώτη θέση των σκόρερ όλων των εποχών στο πρωτάθλημα.
29/9/1995 ανακοινώνει την αποχώρηση του από το μπάσκετ.
Νίκος Γκάλης και Εθνική Ελλάδος
Η σχέση του Γκάλη με την Εθνική ομάδα αρχίζει σχεδόν με τον ερχομό του στην Ελλάδα το 1980 όταν με αστραπιαίες ενέργειες του τότε εφόρου της εθνικής Άκη Κυνηγόπουλου έβγαλε, μέσα σε μια νύχτα, ελληνικό διαβατήριο. Στις 6/5/80, στο πλαίσιο του προολυμπιακού τουρνουά του Βεβέ της Ελβετίας και με προπονητή τον Ρίτσαρντ Ντουκσάιρ, κάνει την πρώτη του εμφάνιση με τα γαλανόλευκα στον αγώνα Σουηδία–Ελλάδα (79-71) σημειώνοντας 25 πόντους και φυσικά έχει αφήσει τους καλύτερους οιωνούς για τη μελλοντική πορεία.
Συνολικά με την Εθνική ομάδα έλαβε μέρος σε:
4 Πανευρωπαϊκά πρωταθλήματα (Ευρωμπάσκετ). 1983 Νάντ (Γαλλία), 1987 Αθήνα (ΕΛΛΑΣ), 1989 Ζάγκρεμπ (Γιουγκοσλαβία), 1991 Ρώμη (Ιταλία).
1 Παγκόσμιο Πρωτάθλημα (Μουντομπάσκετ) το 1986 στην Ισπανία.
3 προολυμπιακά πρωταθλήματα. Βεβέ (Ελβετία-1980), Παρίσι (Γαλλία-1984), Ντέν Μπός (Ολλανδία-1988) χωρίς ποτέ να καταφέρει να κερδίσει την πρόκριση για μια Ολυμπιάδα.
Τσάλεντζ Ράουντ και Βαλκανιάδες.
Τα κατορθώματα του σε αυτές τις διοργανώσεις λαμπρά. Ανακηρύχθηκε πρώτος σκόρερ και στα 4 Ευρωμπάσκετ που έλαβε μέρος κάτι που μόνο ο μεγάλος Γιουγκοσλάβος Ροντιβόι Κόρατς κατάφερε να κάνει.
Ο Νίκος Γκάλης μάγεψε στο Μουντομπάσκετ της Ισπανίας όπου η Εθνική μας ομάδα κατέλαβε την 10η θέση και παρά την παρουσία του Όσκαρ Σμιτ τερμάτισε και εκεί πρώτος σκόρερ με 33.7 π. έναντι 31 π. του μεγάλου Βραζιλιάνου και πλέον ο θρύλος του –σούπερ σκόρερ- παίρνει παγκόσμιες διαστάσεις. Τότε οι σεΐχηδες του έκαναν φοβερές προτάσεις για να παίξει στην Σαουδική Αραβία ενώ του πρόσφεραν συμβόλαιο οι Νιου Τζέρσεϊ Νετς στο ΝΒΑ, αλλά ο Γκάλης προτίμησε να μείνει στον Άρη με το αστρονομικό για την εποχή ποσό τον 35 εκατομμυρίων στο οποίο όμως πρέπει να συνυπολογιστούν και άλλα χρήματα που έβαλαν εταιρείες διαφημιζόμενες από τον Άρη προκειμένου να μείνει ο Γκάλης, ενώ ήδη είχε απορρίψει την πρόταση 60 εκατομμυρίων της Ρεάλ Μαδρίτης, ενώ έναν χρόνο αργότερα απορρίπτει μία πρόταση-μαμούθ της Φόρουμ Βαγιαδολίδ, ομάδα που απέκτησε τελικά τον Σαμπόνις.
Κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο αλησμόνητο Ευρωμπάσκετ της Αθήνας το 1987 μαζί με τον Γιαννάκη, τον Φάνη, τον Φασούλα και τα άλλα χρυσά παιδιά. Σε όλη την διοργάνωση σημείωσε 296 πόντους (φυσικά 1ος σκόρερ) με μέσο όρο 37 πόντους ανά αγώνα. Στο «χειρότερο» του παιχνίδι κόντρα στην Ισπανία έβαλε μόνο 35 πόντους! Μια από τις μεγαλύτερες στιγμές του Νίκου Γκάλη στην Εθνική, ήταν το ανεπανάληπτο πεντάλεπτο της παράτασης στον τελικό του ’87, που χόρεψε «μπαλαλάικα» τη πανίσχυρη Σοβιετική Ένωση. Την ίδια χρονιά ψηφίζεται κορυφαίος αθλητής στην Ελλάδα και δέκατος αθλητής σε όλο τον κόσμο.
Το 1989 κατακτά το ασημένιο μετάλλιο στο Ευρωμπάσκετ του Ζάγκρεμπ χάνοντας στον τελικό από την Γιουγκοσλαβία έχοντας όμως προλάβει να δώσει μια ανεπανάληπτη παράσταση στον ημιτελικό όταν σχεδόν μόνος του κέρδισε την ομάδα της Σοβιετικής Ένωσης (από πολλούς αυτό θεωρείται το καλύτερο παιχνίδι του).
Το 1991 στο Ευρωμπάσκετ της Ρώμης τα δυο παιχνίδια κόντρα στην Τσεχοσλοβακία αναδεικνύονται γι’ αυτόν τον μεγάλο παίκτη σημαδιακά. Στον πρώτο –όπου η Εθνική γνωρίζει αναπάντεχη ήττα με πρωταγωνιστή τον παγκοσμίως άγνωστο Σβόμποντα- ο Γκάλης συμπληρώνει 5.000 πόντους και παράλληλα γίνεται ο πρώτος Ευρωπαίος παίκτης που συμπληρώνει 1000 πόντους σε τελικές φάσεις Ευρωμπάσκετ. Είναι η μοναδική φορά που η ΦΙΜΠΑ δέχεται να διακοπεί ένας αγώνας για την βράβευση ενός παίκτη. Ο δεύτερος -που γίνεται για την 5η-6η θέση της κατάταξης- είναι ο τελευταίος του με τα γαλανόλευκα χρώματα.
Συνολικά ο Νίκος Γκάλης με την Εθνική Ελλάδος είχε 168 συμμετοχές (99 νίκες – 69 ήττες), πέτυχε 5.130 πόντους κάτι που μεταφράζεται σε έναν μέσο όρο 30,5 πόντων.
Οι επιδόσεις του θρυλικού παίκτη:
- Πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στο ελληνικό πρωτάθλημα και δεύτερος στην Α1 (12.714 πόντοι).
- Πρώτος σκόρερ όλων των εποχών στο ελληνικό κύπελλο (1.485 πόντοι).
- 4896 πόντους σε κύπελλα Ευρώπης (1ος σκόρερ όλων των εποχών).
- 148 παρουσίες σε κύπελλα Ευρώπης.
- 99 συνεχόμενες παρουσίες στο ελληνικό πρωτάθλημα.
- Είναι ρέκορντμαν πόντων σε φάιναλ φορ κυπέλλου πρωταθλητριών.
- Ρέκορντμαν πόντων σε τελικούς κυπέλλων Ελλάδας (πάνω από 200 πόντοι).
- Καλύτερο ρεκόρ σκοραρίσματος σε έναν τελικό (52 πόντους το 1987).
- Ρεκόρ 62 πόντων στο πρωτάθλημα (1981, Άρης-Ιωνικός).
- Ρεκόρ 52 πόντων στο κύπελλο (1987, Άρης-Πανελλήνιος).
- Ρεκόρ 57 πόντων σε ευρωπαϊκό παιχνίδι (Άρης-Καρέρα).
- Ρεκόρ 53 πόντων με την εθνική (Ελλάδα-Παναμάς).
- Έχει συμμετάσχει σε 4 φάιναλ φορ.
- Σε κάθε πεντάδα αγώνων με τον Άρη, έχει δύο που σημείωνε πάνω από 40 πόντους.
- Μέσος όρος καριέρας (με τον Άρη), περίπου 37 πόντους σε κάθε παιχνίδι (ασύλληπτο ρεκόρ για το παγκόσμιο μπάσκετ!).
- Σε 105 αγώνες (με τον Άρη), έχει σημειώσει πάνω από 40 πόντους.
- Αναδείχθηκε 11 φορές πρώτος σκόρερ του ελληνικού πρωταθλήματος (με τον Άρη).
- Το καλοκαίρι του 1992 έπαψε να είναι παίκτης του Άρη, μετά από 9 πρωταθλήματα και 7 κύπελλα Ελλάδος.
- Στα πρώτα του 70 παιχνίδια με την Εθνική Ελλάδος σκοράρει σταθερά πάνω από 10 πόντους, σε 48 από αυτά έχει περάσει τους 30 πόντους και σε 23 από αυτά έχει περάσει τους 40 πόντους.
- Στις 29-06-1991 εναντίον της Τσεχοσλοβακίας σκόραρε 37 πόντους για 168η και τελευταία φορά με τη φανέλα της Εθνικής Ελλάδος.
- Σε κανένα από τα 168 αυτά παιχνίδια δεν έμεινε άποντος.
- Έχει ξεπεράσει τους 1000 πόντους σε τελική φάση ευρωπαϊκών πρωταθλημάτων.
- Έχει 5.131 πόντους με την Εθνική Ελλάδος (2ος όλων των εποχών).
- 30,5 πόντοι μέσος όρος σε κάθε αγώνα με την Εθνική Ελλάδος (ρεκόρ ανεπανάληπτο για το παγκόσμιο μπάσκετ).
- Πολυτιμότερος παίκτης του προολυμπιακού τουρνουά του 1980.
- Το 1981 σημείωσε 225 πόντους σε 9 μέρες και οδήγησε την Εθνική στα τελικά του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος αήττητη.
- Είναι 1ος σκόρερ του ομίλου του στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 1981.
- Είναι 1ος σκόρερ του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος το 1983 (με 231 πόντους!).
- Πολυτιμότερος παίκτης και 1ος σκόρερ του προολυμπιακού τουρνουά του 1984 (με 186 πόντους!).
- Είναι 1ος σκόρερ του Παγκόσμιου πρωταθλήματος του 1986 (με 332 πόντους σε 9 αγώνες! – ασύλληπτο ρεκόρ για διοργάνωση τέτοιου επιπέδου).
- Έχει ψηφιστεί αμέτρητες φορές πρώτος στα δημοψηφίσματα εφημερίδων και περιοδικών (όπως η Γκαζέτα ντε λο Σπορτ) και σε ψηφοφορίες αθλητικών συντακτών
(ανάμεσα σε αυτές: 1ος μπασκετμπολίστας στην Ευρώπη, 10ος αθλητής στον κόσμο για όλα τα σπορ (!) και 4 φορές καλύτερος Έλληνας αθλητής).
- Πολυτιμότερος παίκτης και 1ος σκόρερ του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος το 1987 (με 296 πόντους!).
- Πρωταθλητής Ευρώπης το 1987.
- Πολυτιμότερος παίκτης και 1ος σκόρερ του προολυμπιακού τουρνουά του 1988 (με 254 πόντους!).
- 1ος σκόρερ του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος το 1989 (με 178 πόντους).
- Δευτεραθλητής Ευρώπης το 1989.
- 1ος σκόρερ του Ευρωπαϊκού πρωταθλήματος το 1991 (με 158 πόντους).
- Αγωνίστηκε πέντε φορές στη Μικτή Ευρώπης.
- Από το 2007 βρίσκεται στο **«Hall of Fame»** της FIBA.
- Το 2008 συγκαταλέχθηκε ανάμεσα στους 35 μεγαλύτερους παίχτες του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος όλων των εποχών.
πηγη : paredose.net
GAKO